ΤΟ ΚΟΦΤΕΡΟ ΛΕΠΙΔΙ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Η γοητεία του βιβλίου είναι διπλή: αφορά την ίδια την ιστορία, που είναι η ιστορία της μεταπολεμικής Αμερικής. Η ιστορία του σκοτεινού γκρεμού, που κρύβεται πίσω από την ιλουστρασιόν επιφάνεια του αμερικανικού ονείρου. Αφορά επίσης τη δομή και την τεχνική της αφήγησης: το διαπεραστικό συγγραφικό βλέμμα της Πρου, το λεπίδι της γλώσσας της, τα πετάγματα στη φράση, κυρίως στις μεταφορές, που αποδίδονται σε ζυγισμένα ελληνικά, τη μετακίνηση του αφηγηματικού βλέμματος, την τραμπάλα από το τρίτο στο πρώτο πρόσωπο, σε ορισμένα κεφάλαια. Κάποιοι γκρίνιαξαν πως η Πρου γράφει πάντα για το παρελθόν, γράφει πάντα για τις ζωές αντρών. Οι γυναίκες βρίσκονται στο φόντο της ιστορίας. Ακριβές. Ας γράφει ό,τι θέλει. Αρκεί που το κάνει καλά.