Η ελληνική εκδοχή

Για να γίνουν απολύτως κατανοητές οι διακειμενικές ακροβασίες του Μίτσελ και να διαπιστωθεί το ψυχικό έλλειμμα του κειμένου, το μυθιστόρημα πρέπει να διαβαστεί στα αγγλικά. Στα ελληνικά, αυτό το χλιαρό και πεποιημένο έργο μετατρέπεται σε συνονθύλευμα οικτρής μορφής. Ένας Αμερικανός δικηγόρος του 1850 γράφει σε ασυνεπή καθαρεύουσα. Οι νεολογισμοί του Μίτσελ μετατρέπονται σε ανέμπνευστες ανορθογραφίες. Από το έκτο αφηγηματικό πεδίο του πρωτοτύπου με τους βάρβαρους συνειρμούς προκύπτει στα ελληνικά ένας χυλός χωρίς νόημα. Επιπλέον, ειδικά στα δύο πρώτα μέρη, πασίγνωστα κύρια ονόματα παρατίθενται αγνώριστα- ο κλασικός Άγγλος συνθέτης Πέρσελ αποδίδεται ως Πούρσελ και ο συγγραφέας Λόρενς Ντάρελ ως Ντούρελ. Δεν αποκλείεται η μετάφραση του Άτλαντα του Ουρανού να ανήκει στις χειρότερες όλων των εποχών.