Ολόκληρη η πόλη ένα υπαίθριο μουσείο

Φαρδείς και άνετοι δρόμοι, μεγάλες πλατείες, παρκάκια και δενδροστοιχίες διαφοροποιούν την Κω από τη μέση ελληνική πόλη. Αυτό οφείλεται σε δύο λόγους: στον σεισμό του 1933 και στους Ιταλούς. Ο σεισμός ισοπέδωσε σχεδόν τα πάντα και οι Ιταλοί που κατείχαν τότε το νησί το ξανάχτισαν με σύνεση και σχέδιο. Ένα άλλο μοναδικό χαρακτηριστικό της είναι η αρχιτεκτονική πολυμορφία. Πλάι στα αποικιοκρατικού ύφους ιταλικά κτίρια, συνυπάρχουν τα χαμηλά άσπρα νησιώτικα σπιτάκια, τα μουσουλμανικά τζαμιά, τα τείχη των ιπποτών, οι πολυκατοικίες και τα αναστηλωμένα αρχαία δημόσια κτήρια. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσα αρχαία υπάρχουν σ΄ αυτή την πόλη. Θα δείτε αρχαία μάρμαρα ενσωματωμένα σε τζαμιά, σε εκκλησίες, στο κάστρο, στα πάρκα και στους δρόμους!

Το κάστρο της είναι ίσως το πιο επιβλητικό δείγμα ενετικής οχυρωματικής αρχιτεκτονικής στο Αιγαίο. Πρόκειται για ένα θαλάσσιο οχυρό, σε αντίθεση με το κάστρο της Ρόδου που ουσιαστικά είναι μια οχυρωμένη πόλη. Από τον οικισμό το χώριζε μια τάφρος, η σημερινή λεωφόρος των Φοινίκων.

Η πλατεία Ελευθερίας είναι το κέντρο της σύγχρονης πόλης. Περιστοιχίζεται από τρία τεράστια κτίρια, κληρονομιά των Ιταλών: τη Δημοτική Αγορά, τη Λέσχη (επί Ιταλοκρατίας ονομαζόταν Μέγαρο του Φασισμού) και το Αρχαιολογικό Μουσείο, το οποίο έχει χτιστεί κατ΄ απομίμηση των ρωμαϊκών θερμών. Στην άκρη της πλατείας βρίσκεται το τζαμί Ντεφτεντάρ με τον μιναρέ του και την κλασική βρύση στην είσοδο για τα πόδια των πιστών. Από την Πύλη του Φόρου, δίπλα από το τζαμί Νεφτεντάρ, ξεκινάει ένα λιθόστρωτο δρομάκι γεμάτο μπαράκια. Εύστοχα λοιπόν το ονόμασαν bar street ή Σόχο! Στη δεξιά πλευρά της απλώνεται ο εκτεταμένος χώρος της αρχαίας αγοράς. Εξαίσιο ντεκόρ για τα μπαρ! Το παλιό κέντρο της πόλης βρίσκεται στην πλατεία του Πλάτανου ή πλατεία Λότζιας, ένα από τα πιο τουριστικά σημεία της πόλης. Οι υπαίθριοι ζωγράφοι που εδρεύουν εδώ, οι μουσικοί και τα πολυσύχναστα καφέ τής δίνουν όψη Μονμάρτρης. Το τζαμί της Λότζιας κατασκευάστηκε το 1786 και στους τοίχους του διακρίνονται ενσωματωμένα μέλη αρχαίων και μεσαιωνικών μνημείων. Ακριβώς απέναντί του στέκεται, σε πείσμα του χρόνου και των φυσικών νόμων, ο πλάτανος του Ιπποκράτη . Κάτω από τη σκιά του ο μεγάλος ιατρός δίδασκε τους μαθητές και εξέταζε τους ασθενείς του. Λένε πως τα πλατάνια δεν ζουν πάνω από 500 χρόνια, αυτό όμως φαίνεται πως έχει υπερβεί τα 2.500! Η περίμετροςτου κορμού του ξεπερνάει τα 10 μέτρα και τα γιγαντιαία κλαδιά του σκιάζουν ολόκληρη την πλατεία