«Αν θέλεις σεβασμό, ζήτα πολλά λεφτά»
Η Μπάρμπρα Στρέιζαντ δεν βγαίνει στη σκηνή μόνο για να τραγουδήσει τις μεγάλες επιτυχίες της, αλλά και για να δείξει δημοσίως την απέχθειά της στον Τζορτζ Μπους
Η Μπάρμπρα Στρέιζαντ επιστρέφει ξανά στις ζωντανές συναυλίες, επτά χρόνια μετά «την τελευταία συναυλία της ζωής της», παρά τον τρόμο της για τη σκηνή. Τον Ιούλιο δίνει δύο συναυλίες στο Λονδίνο, πέντε σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις και 20 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με τις τιμές των εισιτηρίων να φθάνουν τα 700 ευρώ, στο τέλος της περιοδείας η Στρέιζαντ θα αυξήσει την περιουσία της κατά 105 εκατ. ευρώ.
Παρά τις υψηλές τιμές όμως τα εισιτήρια για την πρώτη συναυλία του Λονδίνου πωλήθηκαν σε 20 λεπτά, κάτι που αποδεικνύει ότι όσα κι αν ζητήσει η ιδιόρρυθμη ντίβα, θα τα πάρει.
Γνωρίζει καλά άλλωστε τα μυστικά της σόουμπιζ: «Αν θέλεις να σε σέβονται, πρέπει να ζητάς πολλά λεφτά.
Αλλιώς θα έχουν την εντύπωση ότι δεν αξίζεις».
Τα χρήματα ήταν και ο μόνος λόγος που εμφανιζόταν μπροστά σε κόσμο. Ακόμα και σήμερα, στα 65 της, δεν έχει την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται για να νιώθει άνετα όταν τραγουδά. Η φοβία της προέρχεται από ένα τραυματικό περιστατικό το 1968, όταν στη διάρκεια μίας συναυλίας ξέχασε τα λόγια ενός τραγουδιού. Έκανε 20 χρόνια να ξανατραγουδήσει μπροστά σε κοινό. Το 2000, όταν τελείωσε την «τελευταία» της περιοδεία, δήλωσε πως το μόνο που θέλει να κάνει είναι «να πάει σπίτι της και να φάει».
Βέβαια η ανασφάλειά της είχε αρχίσει να εκδηλώνεται πιο νωρίς, ήδη από την παιδική της ηλικία. Μια μέρα ρώτησε τη μητέρα της αν ήταν όμορφο μωρό κι εκείνη της απάντησε πως όλα τα μωρά είναι όμορφα. «Ναι, αλλά εγώ ρωτάω για μένα. Αν ήμουν εγώ όμορφη». «Ε καλά τώρα, και τι θα πει όμορφο μωρό;», απάντησε η μητέρα της. Από τότε η Στρέιζαντ ένιωθε άσχημα για την εμφάνισή της και ήθελε να γίνει ηθοποιός για να ζήσει μια παράλληλη ζωή που θα την ικανοποιούσε περισσότερο.
«Η παιδική μου ηλικία ήταν η χειρότερη εποχή της ζωής μου. Δεν υπήρχαν κανόνες. Έτρωγα στην κουζίνα όρθια. Ήμουν μόνη μου. Σε όλο το σχολείο βγήκα μόνο μία φορά με αγόρι», έχει πει. Γρήγορα όμως πήρε την εκδίκησή της. Κερδίζοντας έναν τοπικό διαγωνισμό σε ηλικία 18 ετών έφυγε από το σπίτι και δεν ξαναγύρισε. Το ταλέντο της την έκανε σταρ πολύ γρήγορα, όχι μόνο στο τραγούδι αλλά και στον κινηματογράφο, όπου κέρδισε το Όσκαρ το 1969 για την ερμηνεία της στο «Αστείο κορίτσι».














