Κριτική εικαστικών

Εκκρεμές από χρώμα και σχέδιο

Στα ακραία σύνορα, ανάμεσα στις εικαστικές τέχνες με παραδοσιακά εργαλεία- πινέλα, μπογιές, μουσαμάδες ή γλυπτική σε πέτρες/μέταλλο- και την «άλλη όχθη»- εφήμερα έργα στον χώρο, βιντεοτέχνη, περφόρμανς, γκράφιτι- εξελίσσονται πολλές κρίσιμες καλλιτεχνικές μάχες. Περιέχουν τάσεις για υπέρβαση της συμβατικής έκφρασης όσο και ώριμο, κατασταλαγμένο, «συμβατικό» αυτοπεριορισμό στον χώρο του πίνακα ή της ανθρώπινης γλυπτικής όψης αντίστοιχα. Μια «λυσιτελής παραδοχή» με σημασία.

Το εκκρεμές ανάμεσα στην αναγνωρίσιμη φιγούρα και την εμπρόθετα παραμορφωμένη, είναι το πρώτο «μεταβλητό» μέγεθος, ένα εκκρεμές που αλλάζει με τους καιρούς. Η τραμπάλα ανάμεσα στο χρώμα και στο σχέδιο, το δεύτερο. Δύο καθιερωμένοι ζωγράφοι από τα χρόνια του 1980 ήδη, ο Γιώργος Γκολφίνος και ο Κωστής Γεωργίου και δύο νεοπαρουσιαζόμενοι, ο Νίκος Μόσχος και ο γλύπτης Μιχάλης Καλλιμόπουλος μοιράζονται αυτόν τον καλλιτεχνικό προβληματισμό ως κοινό παρανομαστή στη δουλειά τους.

Ο Γιώργος Γκολφίνος είναι από τους κορυφαίους εξπρεσιονιστές μας, ιδιαίτερα ταλαντούχος στο σχέδιο, με χρωματική παλέτα συντηρητική- σχεδόν ασπρόμαυρη- παλιότερα, χαρούμενα πολύχρωμη με αντηχήσεις των σύγχρονων γκράφικς πρόσφατα και με θέματα «δασκαλίστικα», στοχαστικά για τους εσωτερικούς διαλόγους των αντικειμένων της νεκρής φύσης- μολύβια, φρούτα, σε συμπαράθεση με πολλαπλασιαζόμενο αντιστικτικό νόημα. Χρόνια είχαμε να δούμε καινούργια δουλειά του και η ατομική του στη Θεσσαλονίκη μας αποζημίωσε με το παραπάνω:

ο Γκολφίνος έχει περάσει σε μια πολύ ώριμη και πολύ ομιλητική φάση δημιουργίας. Μολονότι τα έργα του έγιναν ακόμη πιο στοχαστικά και «ζωγραφικά», με ελευθεριάζοντα απλώματα του χρώματος, παραμορφωτικές αλλά και αρμονικές αναμορφώσεις των ανθρώπινων κορμιών, οι εικαστικές χειρονομίες του αποτυπώνουν με επιγραμματικότητα ένα καλά εξασκημέ

ΙΝFΟ

● Γκολφίνος Γιώργος, ατομική ζωγραφικής, «Ζina Αthanassiadou Gallery», Π.Π. Γερμανού 5, Θεσσαλονίκη, μέχρι 26/5 ● Γεωργίου Κωστής, ατομική ζωγραφικής, «FineΑrts Κappopoulos», Λεωφ. Ποσειδώνος 62, Άλιμος, τηλ. 210-9835.303, μέχρι 15/5 ● Καλλιμόπουλος,Μιχάλης, γλυπτική, «Νέες Μορφές», Βαλαωρίτου 9, Κολωνάκι, τηλ. 2103616.165,
μέχρι 5/5 ● Μόσχος Νίκος, ατομική ζωγραφικής, «Έκφραση- Γ. Γραμματοπούλου», Βαλαωρίτου 9α, Κολωνάκι, τηλ. 210-360.598, μέχρι 5/5

νο θεματολόγιο, κάτι σαν ιδιωτικό ιδεόγραμμα. Υπάρχει ένας ρεμβασμός, μια ηρεμία, σωστά ο προλογίζων Χρ. Λάζος το αποδίδει στην εμπειρία από τον Κορινθιακό Κόλπο (τον ιδιαίτερο τόπο του Γκολφίνου), είναι μια ατμόσφαιρα που ενώνει τις απότομες ατμοσφαιρικές- άρα και χρωματικές- αλλαγές σε κάτι ενιαίο.

Ο Κωστής Γεωργίου είναι χρωματιστής λαμπρός, λαμπερός θα έπρεπε να πω, αφού έχει το ταλέντο να φτιάχνει χρώματα που λάμπουν σαν πολύτιμες ορυκτές ημιδιαφανείς πέτρες και να τα συνθέτει αρμονικά πάνω στην επιφάνεια σαν σε ένα πολύχρωμο καλειδοσκόπιο. Στο πρώτο πλάνο των έργων, οι αναγνωρίσιμες φιγούρες- η «πρόφαση» των έργων του- είναι φιγούρες γυναικείες ντυμένες με βραδινό φόρεμα, με μεγαλειώδη κάθετη διάταξη, σαν από παλιά μνημειακή ζωγραφική του μπαρόκ. Στο δεύτερο επίπεδο- που σχεδόν αμέσως αναδεικνύεται σε κύριο θέμα των πινάκων του- είναι αυτή η καλοδομημένη αφαιρετική συναρμολόγηση των χρωμάτων, ένας ρεμβασμός από πολύχρωμες ανταύγειες πάνω σε σκούρο φόντο.

Πρώτη έκθεση του ζωγράφου Νικου Μόσχου και το εκκρεμές ανάμεσα στον φωτογραφικό ρεαλισμό και την εξπρεσιονιστική παραμόρφωση αναδεικνύεται ήδη σε κεντρικό μοτίβο. Καλοζωγραφισμένες ρεαλιστικές φιγούρες, πρόσωπα ιδωμένα σαν από ευρυγώνιο φωτογραφικό φακό, απευθύνονται στο βλέμμα του θεατή μεταφέροντάς του μια κάπως έντονη ψυχική κατάσταση από εσωτερικούς χώρους.

Πρώτη έκθεση και του γλύπτη Μιχάλη Καλλιμόπουλου. Ανθρώπινα κεφάλια- ο ίδιος αυτοπροσωπογραφούμενος- με αρκετή έως έντονη παραμόρφωση κι εδώ, σαν ιδωμένα με εικονογραφική διάθεση «κόμικς», εντέλει σαν να αποτυπώθηκε σε πέτρα η βιαστική σύγχρονη φιγούρα που ζούμε στις εικονογραφημένες σειρές ή τα γκράφιτι. Ιδιότυπη γλυπτική, μνημειοποιεί το στιγμιαίο, έχει και ενδιαφέρον και μέλλον.