Μια γυναίκα σώζει τον εαυτό της
Ο κύκλος της ζωής μιας γυναίκας, η απόκτηση παιδιού και η ουσιαστική «ενηλικίωση», δοσμένα με τρυφερότητα, ειλικρίνεια και χιούμορ. Το μυθιστόρημα της Λουθία Ετσεμπαρία «Ένα θαύμα σε ισορροπία» διακρίθηκε το 2004 με το σημαντικό ισπανικό βραβείο Ρlaneta
ΜΠΑΡΟΒΙΑ ΜΠΕΚΡΟΥ, ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΟ ΕΘΙΣΜΟ
ΣΤΟΥΣ ΑΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΧΑΣΤΟΥΚΙΑ (ΤΩΝ
ΑΛΗΤΩΝ) ΠΑΝΤΡΕΥΕΤΑΙ ΦΛΩΡΟ ΚΑΙ ΑΡΑΖΕΙ ΣΤΗ
ΒΑΡΕΤΗ ΤΟΥ ΑΓΚΑΛΗ, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΛΙΣΕ
ΟΤΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ ΑΛΗΤΕΣ ΑΛΛΑ
ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΙ ΞΕΝΕΡΩΤΟΥΣ
Έτσι θα περιέγραφε το Θαύμαένας κακεντρεχής. Μια αντικειμενική ματιά ωστόσο θα έβλεπε άλλα: ταλαίπωρη συγγραφέας αποκτάει μωρό το οποίο για λόγους ταυτότητας πρέπει μια μέρα να μάθει ότι η μητέρα του υπήρξε μία που πίστευε «στα λόγια των τάνγκο και στον μυστικισμό των μπαρ»αλλά υπήρχαν μέσα της και ψήγματα αυτοσυντήρησης. Το γράμμα προς το ανυποψίαστο μωρό είναι η αρχή και το κέντρο γύρω από το οποίο περιστρέφεται η αφήγηση, ενώ με διαδοχικά φλας μπακ πληροφορούμαστε το πώς έφτασε να συλληφθεί, στιγμή κατά την οποία η ηρωίδαπου με τα ρεμάλια έπαιρνε προφυλάξεις- αφέθηκε να γονιμοποιηθεί από έναν «καλό». Δηλαδή, αυτό που σώζει τελικά το κορίτσι δεν είναι ο πρίγκιπας, αλλά το γεγονός ότι το κορίτσι καταφέρνει να ενδιαφερθεί γι΄ αυτόν.
Lucia Εtxebarria
ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΣΕ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ
ΕΚΔ. ΚΕΔΡΟΣ, 2006 ΜΤΦ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΕΛ. 525, ΤΙΜΗ: 19 #
Το βιβλίο αυτό αξίζει καλύτερη τύχη από το προηγούμενο τής Λουθία Ετσεμπαρία που μεταφράστηκε στα ελληνικά το 2004 ( Έρωτες,απιστίες και άλλοι πειρασμοί, Κέδρος, 15 # ) αλλά δεν βρήκε απήχηση. Ίσως ο ελαφρύς τίτλος και το ανάλογο εξώφυλλο δεν έπεισαν. Αν και λιγότερο σέξι θεματικά, το στολισμένο με το σημαντικό βραβείο Ρlaneta, Θαύμα είναι εξίσου διαβαστερό. Όχι μόνο όμως επειδή είναι τίγκα στα μπαρ…
Θα περίμενε κανείς ότι ένα βιβλίο για τη μητρότητα θα ήταν βαρετό αλλά καταγράφει με ειλικρίνεια και χιούμορ την «ενδιαφέρουσα» κατάσταση της εγκυμοσύνης, την έλλειψη ζωής που διακρίνει όσες αποκτούν μωρό. Λέει ό,τι δεν λένε ποτέ οι μαμάδες, όπως «σάλταρα με το μωρό και το μισώ ώρες-ώρες», πράγμα που στα μάτια των υποκριτών εξισώνει τη συγγραφέα με τέρας.
Αλλάζει ζωές
Η Ετσεμπαρία εννοεί να πει αυτό που έχει να πει. Πιάνει υπαρξιακές αγωνίες (γιατί πίνω, γιατί με αντιπαθούν οι γονείς μου) και προχωράει τους απύθμενους συνειρμούς της μέχρι τον πάτο, με κίνδυνο να γίνει κουραστική – γεγονός που τελικά βαθαίνει το βιβλίο και του δίνει χρήση εγχειριδίου. Πρόκειται για την ιστορία μιας γυναίκας που βρίσκει την ταυτότητά της και σώζεται τελικά από τον εαυτό τηςμε τις μεθόδους της αυτοανάλυσης, της κοινής λογικής και, λιγάκι, της τύχης… Είναι από εκείνα τα βιβλία που μπορούν να αλλάξουν μια ζωή, όχι με την τέχνη τους αλλά με την παροχή εναλλακτικών μοντέλων συμπεριφοράς. Αλλά ίσως αυτός ήταν πάντα ο τρόπος με τον οποίο τα βιβλία μάς άλλαζαν τη ζωή.











