Και «Αχαρνής» και Red Ηot Chili Ρeppers

Αταίριαστος, απείθαρχος, άναρχος, αμετροεπής, αντιρρησίας, ανυπόμονος και μπόλικα άλλα «α» έχει ακούσει ο Πάνος Μουζουράκης από τους εκάστοτε κρατούντες τα νήματα της τύχης του. «Δεν είσαι ηθοποιός», του είχε πει ο δάσκαλός του στη σχολή θεάτρου που παρακολούθησε για μερικούς μήνες «μέχρι να μου δείξει την έξοδο». «Εσύ είσαι διασκεδαστής».

«Κάναμε Λόρκα κι εμένα μου φαινόταν σαν να έπαιζα στη “Λάμψη”. Κάτι μου ΄φταιγε. Μπορεί να ήταν η αμαθησιά μου. Αλλά μπορεί να έφταιγε η μετάφραση…».

Το ΄ψαχνε όμως το πράγμα από μικρός. Δεν ταίριαζε εκεί, δεν κόλλαγε εδώ, δεν κατάφερνε να ολοκληρώσει τίποτα… Ροκ και Παύλος Σιδηρόπουλος από τη μια κι ένα «δεν με σηκώνει το κλίμα» από την άλλη. Μια μέρα του την έδωσε και κατέβηκε στην Αθήνα.

«Έτσι, χωρίς τίποτα…».

Και το ρίσκο είναι πάντα υπέρ των τολμηρών. Ο Πάνος Μουζουράκης, 27 ετών σήμερα, και με τον πρώτο του προσωπικό δίσκο ανά χείρας («Μάντεψε Ποιος», Λύρα) είναι μια μικρή αποκάλυψη όταν τον βλέπεις λάιβ σε ρόλο περφόρμερ ροκά. Στο «ΠρόβαΤΑκομμάτια» (που έκανε φέτος μαζί με τον Γιώργο Μυλωνά στην «Εξέδρα») δεν υπήρξε ψυχή ζώσα που να μην… κουνήθηκε μαζί του. Με ένα έμφυτο χιούμορ και μια φλόγα που ξεχειλίζει ακόμα κι όταν είναι ακίνητος πάνω εκεί, μπορεί να τραγουδήσει από Πορτοκάλογλου και Τρύπες μέχρι White Stripes και Τζο Κόκερ. Επί χρόνια τον ήξεραν οι θαμώνες της μικρής σκηνής του «Σταυρού του Νότου» και ο φίλος του και συνοδοιπόρος του Γιώργος Μυλωνάς.

«Δεν το συζητώ», λέει, «το 2007 ήταν κάπως… Αν και είχε αρχίσει να γυρνάει το πράγμα από πιο νωρίς. Είχα γνωρίσει ήδη τον Σαββόπουλο, είχα παίξει στους Αχαρνής και ετοιμάζαμε με τον Γιώργο το “ΠρόβαΤΑκομμάτια”».

Την οντισιόν με τον Διονύση Σαββόπουλο (που αργότερα τον βοήθησε με τον δίσκο του, κυρίως στους στίχους) την έκανε ραπ κομμάτι (που συμπεριελήφθη στο «Μάντεψε Ποιος»). «Δεν ξέρω τι να πω για τον δίσκο», λέει. «Δεν είναι κι εύκολο να δισκογραφείς κάποιον που έχει δυναμική πάνω στη σκηνή και από τη μια κάνει “Αχαρνής” και από την άλλη τραγουδάει Red Ηot Chili Ρeppers και το “Σαλάμι” του Νικολαΐδη. Τώρα αισθάνομαι λιγάκι σαν τη μάνα που μόλις γέννησε και έπαθε κάτι σαν άρνηση με το μωρό».

Γι΄ αυτό, άλλωστε, έδωσε στον δίσκο του τον τίτλο «Μάντεψε ποιος». «Γιατί είμαι και λίγο από αυτό και λίγο από το άλλο…», προσθέτει. Από τις 22 Απριλίου θα τον δούμε στην παράσταση «Αμερικάνικο Όνειρο» που ανεβάζει η Εθνική Λυρική Σκηνή στο «Ακροπόλ» να τραγουδάει τραγούδια του Κολ Πόρτερ και του Τζόνι Κας. Ο Γιώργος Μυλωνάς, ο Γιώργης Χριστοδούλου και ο Πάνος θα πάρουν μέρος στο μονόπρακτο που χορογραφεί ο Κων. Ρήγος. Εν τω μεταξύ, εξακολουθεί να εμφανίζεται στη σατιρική μουσικοθεατρική παράσταση της Ελένης Γκασούκα («Οι Ήρωες) στο Μικρό Παλλάς.

«Τραγουδάμε, χορεύουμε… όλοι με έναν γλυκό ερασιτεχνισμό, παρ΄ όλο που η παράσταση δεν είναι καθόλου ερασιτεχνική», λέει. Το καλοκαίρι θα είναι στο «Βo» (με τον Γιώργο Μυλωνά).

«Η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς», καταλήγει. «Κι εγώ όταν κατέβηκα πριν από 4 χρόνια από τη Θεσσαλονίκη, δεν είχα τίποτα στο χέρι. Ε, τη μισή διαδρομή την έκανα εγώ, την άλλη μισή εκείνη, η τύχη…».