ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ

Σε ορισμένα σημεία του βιβλίου των ΒερελήΚολιόπουλου η διάθεση «απλούστευσης» συναντιέται με προφανείς πολιτικούς στόχους. Με βάση το επίπεδο των σημερινών μας γνώσεων είναι δύσκολο να δεχτεί κανείς ότι ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος ήταν μία υπόθεση «σλαβομακεδόνικης» ανταρσίας. Η καταμέτρηση 14.000 Σλαβομακεδόνων ανάμεσα στους 20.000 μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού στα 1949 (σ. 402), πέρα του ότι είναι αυθαίρετη, είναι οπωσδήποτε εκτός κοινής λογικής καθώς το έτος αυτό η διάσταση μεταξύ της Γιουγκοσλαβίας και της Σοβιετικής Ένωσης- άρα και του ΚΚΕ- κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό ενώ, εν πάση περιπτώσει, οι αριθμοί της σλαβομακεδονικής μειονότητας δεν θα επέτρεπαν τέτοιου μεγέθους στρατολογική συμμετοχή… Γενικά όμως η περίοδος της δεκαετίας 19401950 είναι η πιο αδύνατη ζώνη του βιβλίου καθώς εδώ οι πολιτικού χαρακτήρα εμμονές συσκοτίζουν ή απλά εξοβελίζουν κάθε νηφάλια επιστημονική θεώρηση. Ο ΕΛΑΣ, σε αντίθεση με τις δυνάμεις της Μέσης Ανατολής των οποίων η «συμβολή στον πόλεμο υπήρξε σημαντική και αναγνωρίστηκε από τους συμμάχους» (σ. 396), περιγράφεται ως ικανός «για αγώνα κατά πολιτοφυλακών» και μόνο (σ. 398, δηλαδή μόνο για εμφύλιο πόλεμο), ερήμην των όσων γνωρίζουμε πλέον από τα ιταλικά και γερμανικά στρατιωτικά αρχεία.

Όπως είναι φυσικό στο βιβλίο αποδίδεται αποκλειστική ευθύνη στο ΚΚΕ για τον εμφύλιο και για όλα τα υπόλοιπα δεινά που έπληξαν τη χώρα στην περίοδο αυτή της ιστορίας της ενώ, ως απόδειξη της αντιλαϊκότητας του κόμματος αυτού προβάλλεται η επανεμφάνιση των παλαιών αστικών κομμάτων στα 1945, κομμάτων που «φαινομενικά» είχαν ξεχαστεί στην προηγούμενη δεκαετία. Είναι μάλλον υπερβολικό να αποδώσουμε την κυριαρχική επανεμφάνιση αυτών των σχηματισμών στην ελληνική πολιτική ζωή αποκλειστικά και μόνο στην λαϊκή βούληση. Για να «αποκατασταθούν» αυτές οι πολιτικές δυνάμεις χρειάστηκε μία μεγάλου μεγέθους βρετανική εκστρατεία στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο του 1944 (όπου πήραν μέρος η 4η ινδική μεραρχία, η 4η βρετανική μεραρχία, η 46η βρετανική μεραρχία, η 2η ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών, η 23η τεθωρακισμένη ταξιαρχία και πλήθος άλλων μονάδων, περισσότεροι από 100.000

άνδρες δηλαδή, έναντι των 55.000 που ήρθαν να βοηθήσουν την Ελλάδα ενάντια στους Γερμανούς στα 1941!) αλλά και τεράστια οικονομικά μέσα και πολιτική πίεση. Τίποτε από αυτά δεν καταγράφεται στο βιβλίο. Με αυτές τις «λεπτομέρειες» ο αναγνώστης υποψιάζεται ότι ίσως να μη βρίσκεται μπροστά σε αυτό που οι συγγραφείς θέλουν να είναι υπόδειγμα «αστράτευτης» ιστορίας.

Θάνος Βερέμης, Γιάννης Κολιόπουλος

ΕΛΛΑΣ, Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΑΠΟ ΤΟ1821

ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

ΕΚΔ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ, 2006 ΣΕΛ. 656, ΤΙΜΗ: 42 #