Η μικρή (τους) πόλη
Δυο γριές θάβουν (όπως μόνον εκείνες ξέρουν)
ΕΧΩ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕΙ πώς μέσα από τη στήλη αυτή, για τη διαδικτυακή επικοινωνία με κάποιους αναγνώστες που αρχίζουν και σου γίνονται οικείοι. Γνώριμοι…
Η Χριστίνα, νεαρή δικηγόρος 27 χρόνων.
Στα mails που μου στέλνει, μου περιγράφει τη ζωή της, τις εμπειρίες της, τα χαμόγελα και τις πίκρες της.
Η Χριστίνα (όπως και οι υπόλοιποι Έλληνες) πέρασε το Πάσχα της στη γενέθλια γη. Μια πόλη, κάπου στην περιφέρεια. Ζει στην Αθήνα. Εις τα πάτρια σπανίως επιστρέφει.
Που σημαίνει πως μετά το καλωσόρισμα, εισπράττει και το επικριτικό βλέμμα της μικρής «μας» πόλης. Όλων των μικρών «μας» πόλεων που πολύ συχνά τις εξωραΐζουμε με τον ενθουσιασμό του ξενιτεμένου.
Μου έστειλε αυτούσιο τον απολαυστικό διάλογο που ακολουθεί. Έναν διάλογο που τον έφαγε σαν το αγιάζι στο σβέρκο. Τα σχόλια που έκαναν δύο ηλικιωμένες ντόπιες, βλέποντας τη Χριστίνα λίγο πιο κάτω. Και τα έκαναν ξεφωνίζοντας! Θεωρούσαν προφανώς ότι η Χριστίνα εκτός από το ελάττωμα να είναι «σπουδαγμένη», είναι ΚΑΙ κουφή.
Την ευχαριστώ για την άδεια που μου έδωσε να τον αναδημοσιεύσω.
Παραθέτω τον διάλογο ως έχει χωρίς να αλλάξω ούτε «και»!
Τίτλος επεισοδίου ΔΥΟ ΓΡΙΕΣ ΘΑΒΟΥΝ (όπως μόνον εκείνες ξέρουν).
– Μαρή, ποια ήταν αυτή;
– Τα΄ κυρα-Βασιλικής η αγγόνα!
– Μαρή, ποια;
– Η μεγάλη!
– Καλή κοπέλα!
– Ναι, ναι, καλή κοπέλα!
– Κυρα-Παναγιώτα, να σε ρωτήσω, αυτή δεν ήταν να διαβεί;
– Ναι, η μεγάλη.
– Και δεν διάβηκε;
– Όπως βλέπεις!
– Και τι φτιάχνει τώρα;
– Δεν ξέρω, στην Αθήνα είναι!
– Ακόμα; Δεν έχει πάρει το γραφείο του πατέρα της;
– Σιγά μην έχει μυαλό αυτή…
– Αμ βέβαια, δουλεύουν τα γονικά της για να κάθεται αυτή!
– Μόνο; Εδώ η αγγόνα μου την έχει πετύχει στα μπουζούκια!
– Βέβαια, αφού της δίνουν λεφτά οι γονείς της, τα τρώει!
– Κι ο ανιψιός της κυρα-Κούλας την είχε δει στο Κολωνάκι να πίνει καφέ μέρα μεσημέρι! – Πού βρίσκεται αυτός τώρα;
– Αστυνομικός, διορίστηκε στην Πάτρα!
– Μπράβο το παιδί, σοβαρό, μετρημένο!
– Ναι, όχι σαν αυτή που όλο γυρνάει και δεν ξέρει κανείς τι φτιάν΄!
– Και στο κατηχητικό… τη θυμάμαι εγώ…
Δεν φορούσε ποτέ φούστα!
– Έτσι είναι, άμα έχεις τα μέσα…
– Και πήγαινε και μόνη της διακοπές…
– Έτσι είναι, άμα έχεις τα μέσα…
– Ενώ η Ρηνούλα μου όλο με τα γονικά της μαζί. Βρήκε κι ένα καλό παιδί, παντρεύονται, πρώτα ο Θεός…
– Συγχαρητήρια, να ζήσουν, εμ έτσι είναι τα σωστά κορίτσα!
– Να ΄ναι όλα τα παιδιά του κόσμου καλά!
Αγόρια και κορίτσα!
– Υγεία! Υγεία, υγεία, υγεία, πάνω απ΄ όλα, υγεία!
– Να τα φυλάει ο Θεός απ΄ το κακό το μάτι! – Άντε και του χρόνου!
– Θα σε δω αύριο!
– Ναι, αν έρθεις νωρίτερα, κράτα μου και το στασίδι, έχω τη μέση μου!
– Τα λέμε!
Κι εμείς! Στη μικρή (τους) πόλη… Εκεί που κι εμείς περάσαμε το Πάσχα (τους)!














