ΤΡΕΛΑ ΠΑΡΤΙ ΣΤΙΣ ΒΕΡΣΑΛΛΙΕΣ

Η μόνη εύστοχη ανάγνωση που κάνει η Σοφία Κόπολα στην ομότιτλη ταινία της, είναι να γράψει τους τίτλους του τέλους, στην απόπειρα φυγής του βασιλικού ζεύγους, με την Αντουανέτα να μονολογεί βλέποντας τα παλάτια πως δεν θα τα «ξαναδεί όλα αυτά». Όλα τα υπόλοιπα στην άνευρη κι ασύνδετη κινηματογραφική ταινία (βγήκε απευθείας σε DVD, κυκλοφορεί τώρα και στη χώρα μας) ουδεμία σχέση έχουν με το βιβλίο, ακόμη κι ως παρωδία. Η Ιστορία φυσικά απουσιάζει, η ιστορία της Φρέιζερ συμμετέχει με σκόρπιες ατάκες εύκολου εντυπωσιασμού, ή σκηνές όπως της πρωινής αφύπνισης της βασίλισσας, με την παρουσία όλης της αυλικής κουστωδίας, και την πρώτη της γέννα παρουσία κλήρου κι αυλικών! Οι σκηνές στις Βερσαλλίες παραπέμπουν σε τρελά πάρτι μάλλον του μεσοπολέμου κι όχι του 1780, με σαμπάνια, αχαλίνωτες τρέλες και μεταμφιέσεις, που με τη βοήθεια της ποπ μουσικής υπόκρουσης επιβεβαιώνουν ότι… και οι βασιλιάδες πήγαιναν στον παράδεισο! Όσο για την πρωταγωνίστρια, Κίρστεν Ντανστ, γλυκύτατη μεν, σε τίποτα όμως δεν θυμίζει την δεκατετράχρονη Αυστριακή πριγκίπισσα που οδηγήθηκε σ΄ ένα γάμο πολιτικών συμμαχιών για τον οποίον ποτέ δεν ρωτήθηκε, καθώς οι γυναίκες ήταν «γεννημένες να υπακούουν».

Οι σκηνοθέτες δεν είναι υποχρεωμένοι να «υπακούουν» στο λογοτεχνικό τους πρότυπο, αλλά ίσως μερικές φορές θα ήταν προτιμότερο να το πετούν αν δεν μπορούν να το διαβάζουν!