Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ

«Εκείνη την ώρα από την άλλη μεριά ήταν ήσυχα τα πράγματα, αλλά μόλις ο ουρανός σκοτείνιαζε εντελώς πλησίαζε από τα βορειοδυτικά ένα μουγκρητό, στην αρχή μόνο ένα μουγκρητό, μετά ένα υπόκωφο βουητό, το ανάχωμα γέμιζε με ανθρώπους και όλοι φώναζαν α! και όλοι φώναζαν ω! όταν στη γερμανική πλευρά της λίμνης Κωνσταντίας έσκαγαν οι βόμβες. (…) Άραγε θα κάνουν παιχνίδι απόψε οι Σύμμαχοι; Δεν είχε πάντοτε παράσταση, σε χιονόπτωση και σε ομίχλη ματαιωνόταν, μερικές νύχτες όμως, όταν πάνω από το κανάλι και στα δυτικά είχε καλή ορατότητα, το ανάχωμα και η έκταση με το γρασίδι ήταν τόσο γεμάτα ανθρώπους που ο Γάτος δεν ήξερε πού να χώσει τα χρήματα που μάζευε. Έρχονταν λοιπόν εκατοντάδες θεατές, οι περισσότεροι εφοδιασμένοι με τηλεσκόπια ή κιάλια, κι όταν άρχιζε να πυρώνει ο ουρανός, ούρλιαζαν όλοι μαζί ζητώντας μπίρα, ποντς, κρασί»