«Σας χάσαμε, σας χάσαμε…»

Στο Βερολίνο η Όζνταμαρ ζούσε σε ένα κοινόβιο με άλλους καλλιτέχνες, κυρίως με ανθρώπους του σινεμά. Γνώρισε την εποχή εκείνη και πολλούς Έλληνες πολιτικούς φυγάδες από τη χούντα των συνταγματαρχών. Πήγαινε μαζί τους σε διαδηλώσεις, συνδέθηκε μαζί τους. Αλλά και πριν, στην Πόλη:

«Πολλοί από τους φίλους μας έφυγαν για την Αθήνα τότε, για πολιτικούς λόγους, εγκατέλειψαν την Πόλη για πάντα. Δυστυχώς τους χάσαμε. Ξέρεις, οι Έλληνες στην Πόλη ήταν η εγγύησή μας για τη δημοκρατία. Κι αυτό το στοίχημα το χάσαμε. Δυστυχώς σ΄ αυτές τις μαύρες εποχές έφυγαν οι άνθρωποι, έπρεπε να σώσουν τον εαυτό τους. Αλλά εμείς τους χάσαμε. Καταλαβαίνεις τι απώλεια είναι αυτή; Όποτε συναντάω στην Ελλάδα Πολίτες ρωμιούς με πιάνουν τα κλάματα, “σας χάσαμε, σας χάσαμε”, λέω».