Δεξιάς

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΥΘΕΝΤΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ, ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟ ΕΠΙΧΕΙΡΩΝΤΑΣ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΤΗ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ
Ηκατηγορία είναι βαριά και γίνεται ακόμη βαρύτερη από το βάρος της υπογραφής του Ρίτσαρντ Γουόλιν. «Οι μεταμοντέρνοι δεν προάγουν τις προτεραιότητες της Αριστεράς επειδή η προσέγγισή τους είναι κυρίως πολιτισμική. Τα ζητήματα της κοινωνικής δικαιοσύνης που απασχολούν παραδοσιακά την Αριστερά, έχουν παραμείνει εκτός του πεδίου των ενδιαφερόντων τους», προεξοφλεί από το εισαγωγικό κιόλας κεφάλαιο. Και στη συνέχεια αποδομεί τους μεταδομιστές και τους μεταμοντέρνους αποδίδοντας την αντι-διαφωτιστική πλεύση της γαλλικής διανόησης στη μελαγχολία που προκάλεσαν στη μεταπολεμική Αριστερά γεγονότα όπως ο πόλεμος στην Αλγερία, το γκωλικό καθεστώς και η αναλγησία του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού.

Καθηγητής σήμερα στο πανεπιστήμιο της πόλης της Νέας Υόρκης, ο Γουόλιν έγινε ευρέως γνωστός από τις δημοσιεύσεις του σχετικά με την επιρροή του Χάιντεγκερ στους Εβραίους μαθητές του, μεταξύ των οποίων η Χάνα Άρεντ και ο Χέρμπερτ Μαρκούζε. Πολιτικός αρθρογράφος και συγγραφέας πολλών βιβλίων για την ιστορία της σύγχρονης ευρωπαϊκής σκέψης και ιστορίας, ο Γουόλιν ξαναμπαίνει επικεφαλής του φιλοσοφικού διαλόγου με το παρόν βιβλίο του το οποίο εκδόθηκε το 2004 από το πανεπιστήμιο του Πρίνστον.

Ο ανορθολογισμός
Κανένας Ευρωπαίος, έστω και Βαλκάνιος, δεν δέχεται εύκολα την κριτική του πολιτισμού του από έναν φιλόσοφο του Νέου Κόσμου. Ο Βορειοαμερικανός Γουόλιν δεν είναι πάντως από αυτούς που παρακολουθούν τα ευρωπαϊκά σαν να είναι κομμάτι της φιλοσοφικής αρχαιολογίας. Ίσα ίσα, «τρίβεται» με το αντικείμενό του έργω και διανοία. Η καθηγητική θητεία του στο Ρaris Χ- Νanterre είναι η ελάχιστη, υπέρ αυτού, συνηγορία. Εκεί ίσως έπαθε το πρώτο σοκ παρατηρώντας την άτακτη υποχώρηση της κληρονομιάς του Διαφωτισμού και τη θρησκευτική ευλάβεια με την οποία τα παιδιά της νέας ευρωπαϊκής μπουρζουαζίας ορκίζονταν πλέον στο όνομα των κατεδαφιστών του, τον Ντεριντά, τον Φουκό, τον Λεβί Στρος, τον Ζορζ Μπατάιγ. Πιάνοντας το νήμα από την Ιστορία της τρέλας του Φουκώ και τον Λόγο περί της μεθόδου του Ντεριντά, ξηλώνει το πουλόβερ του ευρωπαϊκού ανορθολογισμού και επιχειρεί να αποδείξει ότι η Γηραιά Ήπειρος είναι φιλοσοφικά και πολιτικά γυμνή.

Richard Wolin

Η ΓΟΗΤΕΙΑ

ΤΟΥ ΑΝΟΡΘΟ ΛΟΓΙΣΜΟΥ ΜΤΦ. ΜΑΡΙΑ ΦΙΛΙΠΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΚΔ. ΠΟΛΙΣ, 2007, ΣΕΛ. 570, ΤΙΜΗ: 25