Περίεργη χημεία

Απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Βουλγαρίας με ειδικότητα την ζωγραφική, βρήκε στον χώρο του παιδικού βιβλίου μια καλή ευκαιρία αυξήσει τα έσοδά του όταν ήταν φοιτητής. Πριν εγκατασταθεί μόνιμα στη χώρα μας (εδώ και 9 χρόνια) εικονογράφησε περισσότερα από 20 βιβλία στην πατρίδα του- εμπειρία και σίγουρα ταλέντο- που τον έκαναν αμέσως εξέχον μέλος της κοινότητας των εικονογράφων στα μέρη μας και του χάρισαν πέρυσι το Ειδικό Κρατικό Βραβείο για ξένους εικονογράφους, για τη δουλειά του στον Δον Κιχώτη (Εκδόσεις Παπαδόπουλος). «Η μεγάλη διαφορά στις ανατολικές χώρες» λέει «είναι ότι έχουν πολύ μεγαλύτερες πωλήσεις στα παιδικά βιβλία. Τεράστια διαφορά στις πωλήσεις. Η ποικιλία όμως δεν είναι τόσο μεγάλη». Τα δύο τελευταία χρόνια αισθάνεται ότι «η αγορά στην Ελλάδα είναι πιο σφιχτή, λόγω της οικονομικής κρίσης».

Αλλά όσο μπορεί να κρίνει από την εννιάχρονη παραμονή του στη χώρα μας, το επίπεδο- και σε κείμενα και σε εικονογραφήσεις- έχει σταθερά ανοδική πορεία:

«Υπάρχουν πολλά νέα ταλαντούχα παιδιά και πολύ ωραία κείμενα. Επίσης υπάρχει μπόλικη όρεξη για δουλειά, αλλά η οικονομική κρίση…».

Τι σημαίνει όμως «καλό βιβλίο»; «Είναι μια περίεργη χημεία» λέει. «Κείμενο και εικόνα σε μία σάρκα. Σαν να είναι δουλειά ενός ανθρώπου.

Άλλοτε γίνεται, άλλοτε όχι. Για να γίνει άρτια δουλειά πρέπει να έχει και ο εκδότης όρεξη.

Το παιδικό βιβλίο είναι ακριβό είδος. Δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να το κάνουν».