το πνεύμα του τόνου

Νερό! Μέγα αγαθό!

Ο κίνδυνος να πούμε «το νερό, νεράκι» είναι πια καθ΄ όλα ορατός. Το επισημαίνουν για το άμεσο παγκόσμιο μέλλον επιστήμονες και ερευνητές. Η λειψυδρία, μια από τις μάστιγες των αναπτυσσόμενων χωρών, βασανίζει εκατομμύρια ανθρώπους- 1.500.000 παιδιά, κάτω των πέντε ετών, πεθαίνουν κάθε χρόνο από έλλειψη καθαρού, πόσιμου νερού. Μεγάλα ποτάμια, πηγές ζωής, απειλούνται λόγω της αλλαγής του κλίματος, της μόλυνσης, της υπεράντλησης των υδάτων τους, των φραγμάτων, συν την άλογη χρήση χημικών όπλων στους αείποτε ατελεύτητους τελευταίους πολέμους (απεμπλουτισμένο ουράνιο), που προσβάλλουν ανεπανόρθωτα τους υδάτινους πόρους, το έδαφος και υπέδαφος, προκαλώντας καρκίνους και τερατογενέσεις, ατράνταχτη απόδειξη ότι χειρ ανθρώπινη συμβάλλει τα μέγιστα και καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στην αλλοίωση και καταστροφή της φυσικής ύπαρξης της Γης. Ο αττικός Κηφισός πνίγεται από βιομηχανικά απόβλητα και ποικίλης μορφής μικρόβια, η δυσοσμία που αναδίδει μαρτυρεί την άθλια ποιότητα των ελάχιστων πια νερών του, εκεί όπου μας έκαναν κάποτε λαλίστατη συμφωνία τα βατράχια, εκεί όπου μας πήγαιναν οι δάσκαλοι εκδρομές στις καταπράσινες όχθες του. Εν γένει σε λίμνες, ποτάμια, πηγάδια, η στάθμη του νερού κατεβαίνει, οι πηγές στερεύουν, εκεί όπου άλλοτε θεοί και νύμφες έστηναν χορό, λούζονταν και ερωτοτροπούσαν στα ιερά ύδατά τους, εκεί όπου οι μύθοι μπλέκονταν κι ανθούσαν στα γάργαρα καθαρά νερά του Αλφειού, στους υδάτινους καταρράκτες της Στυγός, στα ήρεμα, σκοτεινά νερά του Αχέροντα… Άλλα χρόνια, άλλες εποχές, άλλη ζωή. Άνθρωποι και φύση, θεοί και δαίμονες, δεμένοι, αλληλοεξαρτώμενοι, με το κυρίαρχο, μέγα αγαθό, το νερό.