Το φράγμα του Αχελώου

Ο κ. Παύλος Παππάς, από το Παχτούρι, γράφει για το φράγμα του Αχελώου:

«Είναι βέβαιο ότι τα έργα για το φράγμα του Αχελώου έχουν κουράσει και διχάσει την τοπική κοινωνία, τον νομό μας αλλά και γενικότερα τον ελληνικό λαό. Και αυτό γιατί, ενώ κρίνεται απολύτως αναγκαίο για τον θεσσαλικό κάμπο, θεωρείται δύσκολο στην κατασκευή του, δαπανηρό και χρονοβόρο και προβληματίζει παρακείμενους νομούς όσον αφορά το μέλλον των υδάτινων πόρων. Και ενώ έχουν περάσει είκοσι τέσσερα (24) χρόνια από την εξαγγελία του (1983) και ενώ βρίσκεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο, ακόμα υπάρχουν πολιτικοί δισταγμοί για την ολοκλήρωση και λειτουργία του. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι το έργο αυτό, χρήσιμο από πολλές απόψεις, πρέπει να ολοκληρωθεί τάχιστα και να τεθεί σε λειτουργία αμέσως. Οι λόγοι είναι οι εξής:

1) Εάν πιστεύουμε όντως στην περιφερειακή ανάπτυξη και στην αναγέννηση της υπαίθρου, η αγροτική αναζωογόνηση θα πρέπει ν΄ αποτελεί το πρώτιστο μέλημά μας. Η μερική εκτροπή του Αχελώου εξυπηρετεί τα μέγιστα προς αυτήν την κατεύθυνση, διότι συμβάλλει στη σωτηρία θεσσαλικού κάμπου, της μεγαλύτερης ελληνικής πεδιάδας, του αποκαλούμενου σιτοβολώνα της Ελλάδας.

2) Η Αιτωλοακαρνανία με τη μερική εκτροπή δεν αδικείται. Πρώτον, γιατί το μεγαλύτερο μέρος των υδάτων του Αχελώου θα εξακολουθεί να ρέει στη φυσική του κατεύθυνση. Δεύτερον, με τη τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών η περιοχή διαθέτει πλέον καλύτερες υποδομές για την αξιοποίηση του νερού. Τρίτον υπάρχει η δυνατότητα αξιοποίησης και άλλων ορεινών πηγών.

3) Με τη λειτουργία του έργου θα ολοκληρωθεί επιτέλους και η οδική σύνδεση Θεσσαλίας- Ηπείρου, κάτι που τώρα πηγαίνει συνεχώς πίσω.

4) Ώς έναν βαθμό θα αναπτυχθεί η ορεινή και φτωχή περιοχή μας με την κατασκευή της λίμνης και του οδικού άξονα.

5) Όσον αφορά στις ενστάσεις των οικολογικών οργανώσεων, πρέπει να τονίσουμε ότι η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος με την εκμετάλλευση των υδάτινων πόρων θεωρείται άκρως οικολογική, διότι παράγεται με την αξιοποίηση μιας ανανεώσιμης πηγής ενέργειας- όπως το νερό- και αποφεύγεται έτσι η ρύπανση του περιβάλλοντος.

6) Ως προς τη σχετικά μικρή περιβαλλοντική αλλοίωση που υπέστη η περιοχή όπου κατασκευάζεται το έργο, πρέπει να τονιστεί με ευθύτητα ότι δεν υπάρχει, πουθενά στο κόσμο, μέρος, στο οποίο να έγινε τεχνητό έργο χωρίς επέμβαση στο φυσικό περιβάλλον.

Μέχρι στιγμής ξοδεύτηκαν για το έργο αυτό τεράστια ποσά. Μόνο μια ανεπρόκοπη χώρα θα μπορούσε να το αφήσει ημιτελές, ενώ τα 2/3 του έργου έχουν περατωθεί».