Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ

«Προς τα τέλη της δεκαετίας του ΄40», επισημαίνει ο Γεραμάνης, «αρχίζει μια νέα εξέλιξη στο λαϊκό τραγούδι, προσαρμοσμένη στα βαριά γεγονότα της μετεμφυλιακής περιόδου (…) Κάπου το ύφος της μουσικής του Βαμβακάρη και των συνθετών της γενιάς του δεν έχει πέραση (…) Προς τα τέλη της δεκαετίας του ΄50, μακριά απο τη δημοσιότητα πλέον, πηγαίνει να παίξει σ΄ ένα ταβερνάκι. Εκεί μια συντροφιά νέων άκουγε τραγούδια απ το τζουκ μποξ. Όταν σταμάτησε, ο Μάρκος επιχείρησε να παίξει με το μπουζούκι του. Κάποιος από την παρέα τού είπε: “Άσε μας ρε γέρο, τώρα με το μπουζούκι σου”. Η πίκρα του από τα δύσκολα αυτά χρόνια θα τελείωνε όμως λίγο αργότερα, το 1959, όταν ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης πήγε με ένα ποδήλατο στο σπίτι του στην Κοκκινιά, απεσταλμένος του Τσιτσάνη, που ήταν εκείνη την περίοδο καλλιτεχνικός διευθυντής στην Columbia. “Μάρκο αδελφέ”, τού είπε ο Γρηγόρης, “θα γυρίσουμε σε δίσκους τα παλιά σου τραγούδια και ό,τι καινούργιο μας φτιάξεις”».