ΜΑΤΙΕΣ Γουστάρρρω!

Γουστάρω! Τόσο πολύ, που θα ΄θελα, αν γινόταν, να γράψω το «γουστάρω» με τρία «ρω»! Έτσι, για περισσότερη έμφαση! Γουστάρω, λοιπόν, τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, που με αφορμή την περιοδεία του Μπους στη Λατινική Αμερική, άφησε τη γλώσσα του ελεύθερη και «τα ΄χωσε χοντρά» στις ΗΠΑ. Τις χαρακτήρισε «τον μεγαλύτερο σφαγέα στην Ιστορία», προσθέτοντας ότι «ο Αλ Καπόνε ήταν ένα βυζανιάρικο μωρό, μπροστά σε ορισμένους αξιωματούχους της υπερδύναμης»! Πραγματικά, με τόση οξύτητα δεν έχει καταφερθεί, εναντίον του «ηλίθιου πλανητάρχη», ούτε ο Πίντερ, που αισθάνομαι ότι νιώθει αγαλλίαση, όποτε τα «ρίχνει χύμα»…
Γουστάρω και το χιούμορ του Σουφλιά. Ο οποίος, μιλώντας για τον μετροπόντικα, που θ΄ ανοίξει τη σήραγγα του Μετρό, από το Ελληνικό ώς το Σύνταγμα, είπε, ως «βάζελος», πως θα ΄πρεπε να τον μετονομάσουν: να του δώσουν το όνομα του νεαρού ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού Σωτήρη Νίνη! (Σήμερα τον λένε «Αθηνά».) Με χιούμορ, όμως, του απάντησε και ο πρόεδρος της ΑΚΤΩΡ, Δ. Κούτρας: «καλύτερα να τον βγάλουμε “Γιούτσο”, από το “έμπαινε Γιούτσο”, που φώναζαν από τις εξέδρες, πριν από δεκαετίες οι φίλοι του Ολυμπιακού!».
Δυστυχώς, δεν ήμουν παρών σ΄ αυτόν τον διάλογο, γιατί θα συνεισέφερα κι εγώ το κατιτίς μου: το όνομα του Ντέμη, που ήταν ο πολιορκητικός κριός της ΑΕΚ, στα ματς με Ολυμπιακό και ΠΑΟ…
Γουστάρω- όπως πάντα- και τον Μανώλη Γλέζο: ήταν ο μόνος που μου τηλεφώνησε, για να μάθει λεπτομέρειες για τον γέροντα (88 ετών) αγωνιστή Αντώνη Βρατσάνο, που νοσηλεύεται στη «Στέγη Μονίμως Πασχόντων», στα Μελίσσια, με ανοιχτό ένα τραύμα στο κεφάλι- μπαινοβγαίνει στα χειρουργεία- και ζει με την ελεημοσύνη φίλων του. (Για τους νεώτερους, ο Βρατσάνος, ο αποκαλούμενος και «μπουρλοτιέρης του Ολύμπου», ανατίναξε ένα τρένο με Γερμανούς στρατιώτες, στην κοιλάδα των Τεμπών, τον Οκτώβρη του 1944).
Αναφέρθηκα στον Μανώλη Γλέζο και θυμήθηκα μια δήλωσή του, σε απάντηση κάποιων, που κατηγορούσαν τον Αντρέα, επειδή, καίτοι ήταν πρωθυπουργός, χόρευε και ζεϊμπέκικο: «είμαι ευτυχής, που, επιτέλους, είδα έναν Έλληνα πρωθυπουργό να χορεύει ζεϊμπέκικο!». Θα πρέπει να σημειώσω, εδώ, ότι και ο σημερινός Πρωθυπουργός, ο Κώστας Καραμανλής, γουστάρει- για να μην απομακρυνθώ απ΄ αυτό το υπέροχο ρήμα- το ζεϊμπέκικο. Και, βέβαια, το ίδιο κάνει και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Γιώργος Παπανδρέου.
Γουστάρω, όμως, και τον Πορτογάλο Πρωθυπουργό Ζοζέ Σόκρατες, που έχει πει- όπως διαβάζω στην «Καθημερινή»ότι «υποσχέθηκα στον εαυτό μου, όταν μπήκα στην πολιτική, να μην τραγουδήσω και να μη χορέψω ποτέ. Σέβομαι πολύ τα Φάντο,για να τα μιμηθώ ». Αυτά τα «μελαγχολικά τραγούδια της αγάπης, του πάθους και της απώλειας», τα Φάντο, δεν μπορώ να ξεχάσω, με τι εκπληκτικό τρόπο τα τραγουδούσε η υπέροχη Αμάλια Ροντρίγκεζ! Μία από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες του κόσμου, που ο Σαλαζάρ την χρησιμοποιούσε επί δεκαετίες, σε διάφορες επίσημες εκδηλώσεις, ελπίζοντας ότι έτσι θα κέρδιζε πόντους το δικτατορικό καθεστώς του…














