ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ρατσισμός

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Κ.Παπανδρέου, Φαρραί Πατρών, γράφει:

«Είναι εντελώς ανώφελο να πιστεύει κανείς τάχαμου σε πατρίδα, όταν στους αυτόχθονες πολίτες αυτής της πατρίδας καλλιεργείται φυλετικός ρατσισμός που συνεπάγεται όχι απλώς μόνο αίσθημα έντονης αντιπάθειας, αλλά πολλές φορές και θανάσιμο μίσος απέναντι σε άλλους συνανθρώπους μας, επειδή τυγχάνει να έχουν έρθει από άλλη χώρα. Γι΄ αυτό, ωφέλιμο είναι να πιστεύει κανείς πάνω απ΄ όλα στη συνείδηση των ανθρώπων, η οποία συντελεί στη μεταξύ τους ειρηνική συνύπαρξη, ανεξαρτήτως καταγωγής, όπου όλοι μαζί αισθάνονται σαν μια οικογένεια. “Πολίτης είμαι όλου του κόσμου και πατρίδα μου είναι η Γη”, λέει ο ποιητής Κωστής Παλαμάς. Τα έθνη είναι θνητά. Η συνείδηση όμως ποτέ, καθώς επίσης και μια μεγάλη ιδέα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο φιλόσοφος Αριστοτέλης έχει πει πως “για να γίνει καλή μια κοινωνία, αρχίζει πρώτα από την οικογένεια που φτιάχνει τον άνθρωπο με συνειδητή ευθύνη και κρίση απέναντι στο καλό και το κακό”, και προσθέτει: “Όταν ένας πολίτης νιώθει δυστυχισμένος, δυστυχισμένοι εννοείται ότι νιώθουν και οι πολίτες αυτής της κοινωνίας”. Όσο για εκείνους που εμπλέκονται στην υπόθεση δολοφονίας του μικρού Άλεξ, προφανώς το έκαναν από ρατσιστική διάθεση αλλά και από φθόνο για το ταλέντο του… Αν γι΄ αυτό που έκαναν έρθουν ποτέ σε κρίση συνειδήσεως, θα υποστούν αυτοτιμωρία· που είναι χειρότερη ποινή κι από εκείνη που θα μπορούσε να επιβάλει ποτέ η Δικαιοσύνη.

Το ταλέντο του Άλεξ δεν θα ήταν ωφέλιμο μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία- για την όποια κοινωνία θα τον αγκάλιαζε. Απόδειξη, ότι οι μεγάλες εφευρέσεις κάποιων δεν ωφέλησαν μόνο τη χώρα τους- πατρίδα- αλλά και όλες τις άλλες. Αν οι σημερινοί πατριώτες τους ζητούσαν να μην ωφελούνται πλέον από τις εφευρέσεις τους οι άλλες χώρες, τότε θα καταλάβαιναν κάποιοι πόσο άδικο πράγμα είναι ο ρατσισμός, τον οποίο θα απαρνηθούν- αν τον απαρνηθούν- για να ανανήψουν αντιμετωπίζοντας τούς ξένους με αισθήματα φιλίας και ανθρωπιάς ιδιαίτερα.

Φαινόμενα ρατσισμού δεν παρατηρούνται μόνο στις συμπεριφορές επιμέρους προσώπων, αλλά και στο ίδιο το κράτος· και έχουμε γι΄ αυτό το παράδειγμα σύλληψης και στη συνέχεια κακοποίησης αλλοδαπών και συγκεκριμένα Πακιστανών.

Συμπέρασμα: όταν ο ρατσισμός γίνεται νόμος, τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον όλων μας.» Αλληλογραφία: Μελ.Δρετουλάκη, τ. Λυκειάρχη, Τ. Πετυχάκη 12, Ηράκλειο: «Ρώτησα πολλούς, διάβασα πολλά, αλλά τελικά δεν έμαθα κάτι σοβαρό για το εν λόγω ρεμπέτικο τραγούδι. Δημοσιεύω τους στίχους του, μήπως και κάποιος από τους αναγνώστες της στήλης το γνωρίζει, για να σας γράψει ή να σας τηλεφωνήσει (28310/52.289 ή 210/5135.891): “Να τα ξεχάσεις τα παλιά/ κι αλλού να χτίσεις τη φωλιά./ Όλα μες στη ζωή έχουνε τέλος / κι ό,τι πεθαίνει πια ποτέ δεν ξαναζεί”».