ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΡΩΤΟΥΝ

Στέλιος Χρυσικός
Αν πράγματι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι αριστερή, τι θα κάνει με την καταλήστευση του λαού από τις τράπεζες; Η κατάσταση στον χώρο των τραπεζών είναι προκλητικά ανεξέλεγκτη και κοινωνικά άδικη. Η Ν.Δ. παραβλέπει τα παράνομα τοκοτεχνάσματα, τον ανεύθυνο δανεισμό, τους αναίτιους πλειστηριασμούς, τους «τραμπουκισμούς» των εισπρακτικών εταιρειών που χρησιμοποιούν οι τράπεζες.

Εμείς απαιτούμε το ρίσκο που συνεπάγεται η ελεύθερη οικονομική δραστηριότητα να μοιράζεται δίκαια στην κοινωνία και όχι μονομερώς στους καταναλωτές, όπως συμβαίνει σήμερα. Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, όπως: η πραγματική ενίσχυση του ανταγωνισμού, η θεσμοθέτηση του «υπεύθυνου δανεισμού», η αυστηρή επιβολή ποινών σε όσες τράπεζες εξαπατούν τους πελάτες τους.

Γιώργος Ψιμαρνός
Γιατί στις δημοσκοπήσεις που αφορούν πολιτικά κόμματα τα ερωτηματολόγια να μην καθορίζονται από διακομματική επιτροπή και οι δημοσκοπήσεις να διενεργούνται υποχρεωτικά με τη μέθοδο κάλπης σε δείγμα από όλες τις περιφέρειες με δημοσίευση του αριθμού των συμμετεχόντων ανά περιφέρεια;

Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι πολιτικό τηλεμάρκετινγκ. Κι όσοι αντιλαμβάνονται έτσι τον ρόλο αυτού του επιστημονικού εργαλείου τότε σίγουρα δεν έχουν θέση στον χώρο των εταιρειών δημοσκοπήσεων, οι οποίες και οφείλουν να κάνουν πιο αποτελεσματικά βήματα στον τομέα της αυτορρύθμισής τους. Από εκεί και πέρα η πρόταση για διακομματική επιτροπή όσο δελεαστική κι αν ακούγεται είναι μάλλον πρακτικά ανέφικτη, καθώς κάθε κόμμα έχει το δικαίωμα να διενεργεί τις δικές του δημοσκοπήσεις για τη χάραξη της στρατηγικής του.

Μάντω Λεγάκη
Λέγεται ότι τις εκάστοτε κυβερνήσεις εκλέγει ένα ποσοστό της τάξεως του 5% το οποίο μετατίθεται.

Πιστεύετε ότι αυτοί οι ψηφοφόροι θα στηρίξουν το κλίμα πόλωσης που είναι εμφανές ότι καλλιεργεί το κόμμα σας;

Τοποθετώ τον εαυτό μου σε αυτό το 5% και τουλάχιστον προσωπικά αυτό εισπράττω.

Συμφωνώ απόλυτα ως προς το ότι η πόλωση είναι πολιτικά αντιπαραγωγική και κοινωνικά δυσάρεστη ιδιαίτερα σήμερα που πιεστικά και χρόνια προβλήματα αναζητούν συναινετικές και μακροπρόθεσμες λύσεις. Είμαι θιασώτης της συναίνεσης όπου και όποτε αυτή μπορεί να βρεθεί. Όμως η συναίνεση δεν χαρίζεται, κερδίζεται. Και η κυβέρνηση, με την αλαζονική και αυταρχική της συμπεριφορά σε μια σειρά από κρίσιμα μέτωπα, όπως της Παιδείας, δεν έχει κάνει το παραμικρό βήμα μέχρι σήμερα προς αυτή την κατεύθυνση.

Βασίλης Αξελής
Δηλώσεις Πάγκαλου, ρουκέτες Κουλούρη, υπονοούμενα Βενιζέλου. Άραγε όλοι εσείς οι μεγαλοσχήμονες του ΠΑΣΟΚ γνωρίζετε τι ζημιά και τι αποπροσανατολισμό δημιουργείτε;

Το ερώτημά σας είναι εύλογο και αποστομωτικό. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ένα διαιρεμένο ΠΑΣΟΚ σίγουρα δεν μπορεί να είναι ένα νικηφόρο ΠΑΣΟΚ.

Βασίλης Τσιλάκης
Θα αστειεύεστε προφανώς όταν ισχυρίζεστε ότι παραδώσατε οργανωμένη Αστυνομία και μέσα σε τρία χρόνια διαλύθηκε.

Ευθύνη κάθε αξιόπιστης και αποτελεσματικής πολιτικής ηγεσίας είναι να εξασφαλίζει το στοιχείο της συνέχειας στη Δημόσια Διοίκηση, όταν αυτή έχει να επιδείξει θετικά αποτελέσματα, και αν μπορεί να επιφέρει και βελτιώσεις όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Δυστυχώς η Ν.Δ. στα σώματα Ασφαλείας δεν έχει πράξει ούτε το ένα ούτε φυσικά το άλλο.

Αντιθέτως ο κομματισμός έχει επιστρέψει, το αίσθημα ανασφάλειας αυξάνεται, η τρομοκρατία ξανακάνει την εμφάνισή της. Κανείς δεν κάνει λόγο για ολοκληρωτική διάλυση αλλά για πολιτικές επιλογές που έχουν πάει τον τομέα της δημόσιας τάξης και ασφάλειας αρκετά βήματα πίσω.

Ντίνος Νικολαΐδης
Κύριε Χρυσοχοΐδη, εσείς που είστε ένας άνθρωπος αγροτικής καταγωγής, γιατί υπερασπίζεστε με τόσο πάθος τα ιδιωτικά πανεπιστήμια; Δεν γνωρίζετε ότι αυτά τα ιδρύματα θα ενισχύσουν ακόμη περισσότερο τα lobby των πλουσίων που θα καταλαμβάνουν τις καλές θέσεις και τα υψηλά δημόσια αξιώματα;

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες σήμερα είναι πολύ διαφορετικές απ΄ ό,τι πριν από 30 χρόνια. Αυτό που μας διαφεύγει δυστυχώς είναι ότι ήδη εδώ και αρκετά χρόνια το ελληνικό πανεπιστήμιο γίνεται όλο και πιο ταξικό, καθώς όλο και περισσότεροι νέοι από τα κατώτερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα αδυνατούν να μπουν σ΄ αυτό και υποχρεώνονται να προσφύγουν στις ιδιωτικές σχολές. Ταυτόχρονα όμως υπάρχει άλλη μια πραγματικότητα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε: το πανεπιστήμιο σήμερα αποτελεί το «λύκειο του 21ου αιώνα». Που σημαίνει ότι όλο και περισσότεροι νέοι διεκδικούν την πρόσβασή τους σ΄ αυτό. Διεκδικούν το δικαίωμά τους στην κρατικά κατοχυρωμένη και ποιοτικά πιστοποιημένη γνώση. Η Πολιτεία με τις οικονομικές δυνατότητες που έχει μπορεί να ανοίξει κι άλλα πανεπιστήμια για να καλύψει αυτή την αυξανόμενη ζήτηση; Φοβάμαι πως όχι.

Αυτό που μπορεί να κάνει όμως είναι να ενισχύσει το δημόσιο πανεπιστήμιο και ταυτόχρονα να επιτρέψει τη λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων στα οποία φυσικά θα θέσει ισχυρούς κανόνες και προδιαγραφές ποιότητας.