Έλβις και Σινάτρα «μιλούν» ελληνικά

Συνέβη στο Μοναστηράκι, με φόντο την Ακρόπολη. Μια κυρία στο σουλούπι της Λάιζα Μινέλι (γιατί ήταν η Λάιζα Μινέλι) μπαίνει με τη συνοδεία της σε ένα από τα χρυσοχοεία της περιοχής. Περνάει ώρα και αργεί να βγει. Όταν βγαίνει τελικά, είναι δακρυσμένη. Αυτά λέγονται κάτω από την Ακρόπολη. Και ο καλόπιστος αναγνώστης έχει κάθε λόγο να κρατάει τις επιφυλάξεις του, αφού όσο και να συγκινεί μια γυναίκα ο χρυσός συνήθως συνοδεύεται και με κάτι άλλο. Αυτό, στην προκειμένη περίπτωση, ήταν η έκπληξή της. Να έχει, εκεί ξαφνικά μπροστά της, έναν Έλληνα να τραγουδάει όπως ο Έλβις Πρίσλεϊ και ο Φρανκ Σινάτρα.

Τ ο ξέρω, όποιος διαβάζει δικαιούται να δυσπιστεί. Και εγώ το έπαθα. Όταν πριν από μερικά χρόνια έκανα ρεπορτάζ για τους φαν του Έλβις στην Ελλάδα και έπεσα πάνω στον Νίκο Γεώργα. Τον άνθρωπο που δούλευε στο χρυσοχοείο.

Ο Νίκος Γεώργας υπερηφανεύεται πως έχει την πιο μεγάλη δισκοθήκη του Έλβις- πάνω από 1.200 δίσκους- ενώ ο ίδιος ερμηνεύει 460 τραγούδια του!

«Δεν είμαι μίμος, είμαι θαυμαστής, είμαι φαν», λέει. «Όταν πρωτοάκουσα τον Έλβις, στα 14 χρόνια μου, στη Νέα Φιλαδέλφεια, θυμάμαι, είπα αυτό είναι!». Σήμερα, ερμηνεύει 460 τραγούδια του! «Αυτά, κανονικά, επαγγελματικά», μου εξηγεί. Το θέμα είναι «πώς» λέει τον Έλβις! Λέει Έλβις με τέτοιον τρόπο, που θα υποχρέωνε τον ίδιο να κατέβει από όπου βρίσκεται και να τσεκάρει. Που δεν αποκλείεται να το έχει κιόλας κάνει- πολλά ακούγονται.

Σαν να μην έφτανε ο «βασιλιάς του ροκ εν ρολ» και ο μοναδικός τρόπος που τραγουδούσε, ο Νίκος Γεώργας συνέχισε με ένα χαμόγελο: «Θέλω πάντα να κάνω κάτι παραπάνω. Και είπα στον εαυτό μου: Σινάτρα, γιατί όλοι τον λένε “Τhe voice”; Γιατί είναι “η φωνή”». Και βουρ στον Σινάτρα. Και ναι, λοιπόν, τραγουδάει σαν τον Φράνκι. Σας βλέπω ήδη να με καρφώνετε με βλέμμα «τι-μας-λες-τώρα!». Λέω ό,τι άκουσα.

Μια μέρα, τον πετυχαίνω στον Πειραιά να τραγουδάει το «Μy Way»- μια εκδοχή του «Μy Way»- όπου λέει τη μία στροφή σαν Σινάτρα, την άλλη σαν Έλβις, την επόμενη σαν Άαρον Νέβιλ, την άλλη σαν Σπρίνγκστιν και την τελευταία σαν Παβαρότι. Ναι, έχει και Παβαρότι το ρεπερτόριο. Πώς γίνονται αυτά;

«Το αγαπάω πολύ το τραγούδι. Μετά τη δουλειά μου αρέσει να μένω σπίτι και να τραγουδάω, να κάνω πρόβες ώρες συνέχεια. Να δοκιμάζω πράγματα, όσα πιο πολλά. Να ψάχνω και να κάνω έρευνα. Και επιμένω μέχρι να το πω έτσι όπως το λέει ο καλλιτέχνης». Εξηγεί με παράδειγμα τον ζεστό τόνο που έχει το «Τhis Ιs Μy Love» του Σινάτρα. «Το είπα εκατό φορές σε ένα σημείο για να το πετύχω όπως ακριβώς το λέει εκείνος». Τώρα επεξεργάζεται Ντιν Μάρτιντου λέω ότι στον Ντίνο έχω αδυναμία. Και σε αυτό το σημείο ενημερώνομαι ότι πετυχαίνει και τα δημοτικά σαν να είναι από τη Ρούμελη και πολλά, πολλά άλλα ακόμη.


28 φορές στο CΝΝ

Με τέτοιες επιδόσεις δεν είναι περίεργο πώς βρέθηκε στο CΝΝ, καθώς ο δημοσιογράφος Μάικλ Χολμς έκανε ρεπορτάζ κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων και την επιβεβλημένη βόλτα του στο Μοναστηράκι. «Τραγούδησα το “Under Μy Skin” και αυτό παίχτηκε από το κανάλι 28 φορές». Άλλη επιτυχία ήταν η εμφάνιση του Έλληνα-Έλβις σε κανάλι του Νάσβιλ (εκεί που, ξέρετε, δεν παίζουν με τον «βασιλιά»), σε ένα πρόγραμμα όπου όλοι μετά ρωτούσαν «ποιος ήταν ο κύριος;». Τελευταία τον καλούν όλο και πιο συχνά να τραγουδήσει σε πάρτι γιατί, ποιος δεν θέλει έναν Έλβις και έναν Φράνκι στην παρέα; Αν σου έρχεται και ο Παβαρότι μαζί, ε, δεν θα του κλείσεις και την πόρτα!

Τις προάλλες πέτυχα πάλι τον Νίκο/Έλβις στο «Οnokio», στο Παγκράτι, σημείο αναφοράς των κάντρι φαν της Αθήνας. Βραδιά Πρίσλεϊ ήταν, με τον Νίκο Γεώργα σε δράση. «Αυτό που αγαπούσα πιο πολύ στον Έλβις», εξομολογείται, «ήταν η ταπεινότητά του, το ότι σεβόταν όλους και σε αυτό θα ήθελα πιο πολύ από όλα να του μοιάζω», μιλάει σαν φαν. Και το όνειρό του;

«Κάποια στιγμή σε μια αίθουσα συναυλιών όπως το Μέγαρο Μουσικής με μια μικρή ορχήστρα να μπορέσω να τραγουδήσω Φρανκ Σινάτρα για φιλανθρωπικό σκοπό».