«ΤΟ “ΤΕΧΝΗΣ” ΦΘΙΝΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ»
«Έκανα τη δραματική σχολή γιατί μου αρέσει πολύ η επαφή με τα παιδιά, αλλά και γιατί από τη σχολή είναι που μπορώ να ζω», λέει ο Γιώργος Αρμένης. «Από το θέατρο δεν μπορώ να ζήσω. Τις πιο πολλές φορές από τη σχολή βάζω λεφτά στο θέατρο. Δεν θέλω να μπω περισσότερο μέσα. Γιατί είμαι πολύ χρεωμένος στις τράπεζες από την αγορά του χώρου»
Το ερώτημα είναι τι θα πράξει ο Γιώργος Αρμένης τώρα.
«Εγώ λέω ότι είμαι ο τελευταίος κληρονόμος. Αν δεν μπορούν να το εκτιμήσουν και να το καταλάβουν, δεν μπορώ να κλείσω ούτε το θέατρο ούτε τη σχολή μου και να αφήσω το παιδί μου… Θα μπορούσα πάντως να βοηθήσω. Είτε μέσα από το Διοικητικό Συμβούλιο είτε από αλλού… Όχι, νομικό θέμα δεν θέτω. Νομίζω πως θα ήταν απρέπεια απέναντι στον Κουν. Δεν θέλω να κονταροχτυπηθώ με ανθρώπους που, για να είμαι ειλικρινής, δεν εκτιμώ πολύ σαν καλλιτέχνες.
Αν αγαπάμε το “Θέατρο Τέχνης”, ας μαζευτούμε όλοι να καταθέσουμε τις προτάσεις μας και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε μπας και σωθεί. Αν μπορούμε.
Μήπως γίνει κρατικό ή δημοτικό… Έτσι φθίνει συνέχεια…».
Πιστεύετε ότι το «Θέατρο Τέχνης» έχει ακόμα περιθώρια; Εγώ πιστεύω πως έχει τελειώσει.
«Είναι λίγο άγριο να το ενταφιάσουμε εμείς οι ίδιοι που έχουμε περάσει από κει μέσα. Δεν θέλω να το πιστέψω. Και δεν θέλω να ρίξω μια φτυαριά χώμα. Θέλω να ελπίζω ότι κάτι θα γίνει. Είμαι στη διάθεσή τους. Αν όμως συνεχίζουν να τα βάζουν μαζί μου, θα αρχίσω κι εγώ να θυμώνω».









