Έκδοση με μυστικούς κώδικες

Το κυριλλικό χειρόγραφο του Μπορίς Παστερνάκ έφθασε στα χέρια του Ιταλού εκδότη Τζαντζάκομο Φελτρινέλι την άνοιξη του 1956- και από εδώ κι έπειτα αρχίζει μια εναγώνια παρτίδα συνεννόησης ανάμεσα στον κομμουνιστή (αν και sui generis κομμουνιστή, καθ΄ ότι μεγαλοαστός και αθεράπευτος τυχοδιώκτης) εκδότη και τον απομονωμένο συγγραφέα, με μυστικούς κώδικες κι όλα τα σχετικά κατασκοπευτικά συμπράγκαλα, που θα χρειαζόταν για να καταγραφεί την πένα ενός διανοούμενου Ίαν Φλέμινγκ. Ο «Δόκτωρ Ζιβάγκο» εκδίδεται στα ιταλικά τον Νοέμβριο του 1957 κι έναν χρόνο αργότερα ο Παστερνάκ κερδίζει το Νόμπελ- μια τιμή που τον προστατεύει από την εξορία και τα βασανιστήρια αλλά, κατά τα λοιπά, τον βάζει στο στόχαστρο του καθεστώτος ως Δούρειο Ίππο του εχθρού. Το βιβλίο θα εκδοθεί στη γκορμπατσοφική πλέον Σοβιετική Ένωση το 1988, είκοσι οκτώ ολόκληρα χρόνια μετά τον θάνατο του Παστερνάκ, αλλά όλο το σκοτεινό παρασκήνιο γύρω από το βιβλίο- με την αγαστή συνεργασία ανωτέρων και ανωτάτων στελεχών του Κόμματος, μυστικών αστυνομικών και ασπόνδυλων συναδέλφων του Παστερνάκδεν θα το μάθουμε παρά την περίοδο Γιέλτσιν, έπειτα από το αποτυχημένο κομμουνιστικό πραξικόπημα και την κατάρρευση της ίδιας της σοβιετικής υπερδύναμης.

Οι Εκδόσεις Ποταμός συστεγάζουν στον ίδιο τόμο τον «Δόκτορα Ζιβάγκο» και τον «Φάκελο της Υπόθεσης Παστερνάκ», το μυθικό πια βιβλίο και το εξίσου μυθιστορηματικό, αλλόκοτο πεπρωμένο του. Αν κάποιος πήγαινε σήμερα στον τάφο του Παστερνάκ και του ψιθύριζε ότι το χειρόγραφό του επέζησε της σοβιετικής πατρίδας, σίγουρα θα έπαιρνε το αυτί του ένα απόκοσμο νευρικό γέλιο.