δίκτυο

Αιγαίο, Μπεσόν, Αλμοδόβαρ

«Το δέρμα που ζω μέσα του» είναι, ασφαλώς, αλμοδοβαρικός τίτλος και τα γυρίσματά του θα απλωθούν σε νησί του Αιγαίου το ερχόμενο καλοκαίρι. Πρόκειται για τη νέα ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ με την Πενέλοπι Κρουζ που την παραγωγή της θα κάνει ο Λικ Μπεσόν κι όλοι μαζί θα βρίσκονται στο αγαπημένο Αιγαίο του Λικ Μπεσόν με το οποίο τον «δένουν» οικογενειακές και κινηματογραφικές αναμνήσεις (οι γονείς του Λικ Μπεσόν ήταν εκπαιδευτές δύτες που πέρασαν μερικά στο Αιγαίο και ο ίδιος γύρισε πριν από 20 χρόνια το «Απέραντο γαλάζιο» στην Αμοργό). «Θα είναι μια διαφορετική ταινία απ΄ ό,τι έχω κάνει μέχρι σήμερα» λέει ο Πέδρο Αλμοδόβαρ, καθώς το στόρι αφορά έναν τύπο που γίνεται μεσήλικας- ασφαλώς οι «αναφορές» είναι για τον ίδιο τον Αλμοδόβαρ που «πατάει» τα 58 χρόνια και αρχίζει να νιώθει τον χρόνο να τρέχει αλλιώς.

Π.Θ.Κ.
Τέλος καλό…

Ακόμη μια αθώωση στην Τουρκία, σε δίκη με βάση το περίφημο άρθρο 301 του τουρκικού ποινικού κώδικα περί προσβολής του «τουρκισμού». Αυτή τη φορά αθωώθηκε ο Φατίχ Τας, ο εκδότης ενός από τα βιβλία του Νόαμ Τσόμσκι στη γείτονα. Με βάση το άρθρο 30 1- μεταξύ άλλων- είχαν συρθεί σε δίκες ο νομπελίστας Ορχάν Παμούκ και πιο πρόσφατα η Ελίφ Σαφάκ. Οι περισσότερες παρόμοιες δίκες κατέληξαν με αθωωτικές αποφάσεις και φαίνεται, ότι κατόπιν και απαίτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ζητά από την Τουρκία να σεβαστεί την ελευθερία της έκφρασης, το επίμαχο άρθρο είτε θα καταργηθεί είτε θα τροποποιηθεί. Η συγκεκριμένη υπόθεση άνοιξε με αφορμή τη μετάφραση του βιβλίου του Νόαμ Τσόμσκι και του Έντουαρντ Χέρμαν «Μanufacturing Consent» («Κατασκευάζοντας τη συναίνεση»), όπου γίνονται επικρίσεις για τη συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στην κουρδική μειονότητα. Πάντως, ο Τ ας, ο ιδιοκτήτης του οίκου «Αram», έχει ακόμη 21 υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του για βιβλία που έχει εκδώσει. Είθε να έχουν κι οι άλλες παρόμοια κατάληξη…

Α.Π.
Χορηγία χωρίς κηδεμόνα

Ευτυχώς, οι συντάκτες του νόμου για τη χορηγία που θα αποτελέσει μοχλό για την πολιτιστική ανάπτυξη στο μέλλον, αντιλήφθηκαν ότι είχαν δίκιο όσοι φώναζαν ότι το σχέδιο νόμου είναι πολύ γραφειοκρατικό και ότι η προσπάθεια αποτελεσματικού ελέγχου των χορηγών θα πνίξει τον νέο θεσμό. Όπως ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Πολιτισμού κ. Βουλγαράκης, το νομοσχέδιο που θα παρουσιαστεί στη Βουλή την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου, θα αφαιρέσει τις αποφασιστικές αρμοδιότητες από το Συμβούλιο Πολιτισμού. Για να κάνεις μια χορηγία και να λάβεις την ελκυστική φοροαπαλλαγή δεν θα χρειάζεται να καταθέσεις αίτηση, να γίνει εισήγηση, να βγει απόφαση, να δοθεί η έγκριση κ.λπ. Βεβαίως, στα λοιπά συγκαταλέγεται και η οικονομική παρακολούθηση των χορηγών. Αυτά «κόβονται» για να περιοριστεί η γραφειοκρατία όσο γίνεται. Δεύτερο σημείο που καταργήθηκε επειδή επικρίθηκε, είναι η σύνταξη λίστας με τους κατάλληλους να δεχθούν τη χορηγία- ιδιωτικούς καλλιτεχνικούς και άλλους, πάντοτε μη κερδοσκοπικούς- φορείς .

Τέρμα και οι λίστες και η κρατική κηδεμονία. Κάθε χορηγός θα επιχορηγεί όποιο φορέα θέλει. Μόνο για το θέμα της πολιτιστικής κληρονομιάς- τη χορηγία για αναστηλώσεις μνημείων, σε μουσεία, ανασκαφές κ.ά.- το υπουργείο Πολιτισμού θα προτείνει έναν ενδεικτικό κατάλογο. Ίσως εδώ μάλιστα χρειάζεται να προστεθεί και ένα ιδιαίτερο κίνητρο που θα προσελκύει τους χορηγούς σε αυτά τα έργα. Από την πλήρη κηδευμόνευση περνάμε στο άλλο άκρο, στην πλήρη απελευθέρωση. Σαν να μην υπάρχει η μέση οδός και η διαβάθμιση.

Π.Κ.