Νέοι Δίσκοι

Με τα χριτς-χρατς του βινυλίου

Έτοιμη ήμουνα ν΄ αρπαχτώ τις προάλλες. Τι κάνεις, ρωτάω ένα φίλο μου, πώς περνάς; Πήγες πουθενά τελευταία; Μπα, μου λέει, πού να πάω; Μήπως έχει και τίποτε; Μήπως γίνεται κάτι να πάω; Μπορεί να μην το σκέφτηκε το παιδί και να απάντησε αντανακλαστικά, αλλά σα να μου πάτησε ένα κουμπί κι αγρίεψα. Έστρωσα μπροστά του τον «χάρτη» της πόλης και του έδωσα υλικό. Τίποτε, είπες; Πάρε νά ΄χεις! Μουσικές να χορτάσεις, λάιβ να μη θέλεις άλλο και τζαζ- ροκ- ραπ- ελέκτρο- ποπ, εναλλακτικό, πειραματικό και ακόμη δεν σε πήγα στις πίστες(και δεν χρειάζεται να ξοδευτείς, άμα θες βρίσκεις). Μου είπε τότε πως ήταν στις κλειστές του. Πες το έτσι, βρε αδελφέ. Έχω πρόταση.

Βάλε ένα κρασί να πίνεις, χαμήλωσε λίγο το φως(γιατί δεν ανάβεις και το λάουντζο-πορτατίφ που το ΄χεις και πιάνει σκόνη;) και άσε τον Τζον Λέτζεντ να παίζει. Τζον Λέτζεντ, δηλαδή, Τζον ο Θρύλος- σαν ήρωας της Άγριας Δύσης που το όνομά του φτάνει πάντα πριν από τον ίδιο και μένει για καιρό αφότου έχει φύγει- και αυτό για τον Λέτζεντ που σας λέω ισχύει, γιατί το εξάσφαιρο είναι η φωνή του και η σόουλ που φέρνει μαζί σκέτο μέλι και πάθος. Τέτοιος τύπος είναι, από αυτούς στους οποίους οι γυναίκες δίνουν πάντα δεύτερη ευκαιρία. Το προηγούμενο, το «Get Lifted», πολύ μου είχε αρέσει και τώρα το «Οnce Αgain» το βρίσκω ακόμη πιο ζεστό και πιο ψαγμένο στις άκρες της μαύρης μουσικής και δενξέρω-πώς-το-κάνει, αλλά είναι σαν να ακούς βινύλιο(αν σας λέει κάτι αυτό), αίσθηση από παλιά, χριτς- χρατς και το φύσημα του αέρα που κόβεται από τη βελόνα- ζυμωμένα αυτά καλά με τις πιο εξελιγμένες τεχνοτροπίες. Περιττό να πω ότι ο Κάνιε Γουέστ βάζει ένα χεράκι στο «Ηeaven Οnly Κnows», και ο Κρεγκ Στριτ και ο άλλος ο «σεφ» o Will.i. am που μοντάρει μαζί με τον «Θρύλο» το «Save Room» – που πρέπει κάπου καλά να το αφιερώσεις.
Μη σπρώχνεις, έχει χώρο…

Κοίτα να δεις ,λέει ο Μάικλ Φράντι, έτσι είναι: «αυτοί που ξεκινάνε τους πολέμους δεν πολεμάνε, και σε εκείνους που πολεμάνε δεν αρέσει ο πόλεμος .» Ώρα να γυρίσουμε σπίτι. Ωραία και ξεκάθαρα. Αφού δοκίμασε για τα καλά τις ρέγκε/πανκ αντιστάσεις του στη φωτιά του πολέμου, στο Ιράκ, στο Ισραήλ, στα Κατεχόμενα, γύρισε πίσω με ένα ντοκιμαντέρ και τα τραγούδια του: Μichael Franti & Spearhead “ Yell Fire”(Ηitch Ηyke) που τα πήρε και τα ηχογράφησε στην Τζαμάικα και στο Σαν Φρανσίσκο και που ακούγονται σαν ο Σάγκι να συναντά τον Έντι Βέντερ μέσα στο πνεύμα των Clash. Κάπως σα να λένε, συνέλθετε, υπάρχει τόπος για όλους , μη σκοτώνετε για τα πετρέλαια. Τ ι στο καλό; Τρελάθηκαν όλοι;

… για άλλους τόσους
Ο Ζίγκι Μάρλεϊ, της γνωστής οικογένειας, που με ρέγκε μουσικές τον νανούριζαν μικρό, εκτός του ότι με τον Φράντι έχει άριστες σχέσεις παίρνει τη σκυτάλη και συνεχίζει. «Love is my religion»(Ηitch Ηyke). Κατανοητό; Στο κέντρο βρίσκεις την Τζαμάικα και τη ρέγκε, γύρω όμως φουντώνουν αφρικάνικα κρουστά και επιρροές από όλο τον κόσμο, ο δε Ζίγκι, προκομμένο παιδί, κάνει όλη τη δουλειά, γράφει, παίζει τα όργανα και στέλνει το μήνυμά του.

Love, love, Love και Βe free. Και κάντε κάτι.

Πού τους χάνεις ,πού τους βρίσκεις, όλο γυρνάνε στη ζεστασιά που βγάζουν τα φυσικά όργανα και στη σόουλ του ΄60, όχι από τίποτε νοσταλγίες, αλλά επειδή είναι ωραία όλα αυτά. Καλά κάνει και η όμορφη Joy Denalane από το Βερολίνο στο «Βorn & Raised»(Νesola) που μελετά τις γραφές και τις Αρίθες και τις Μέρι Τ ζέι Μπλάιτζ, για να δει πού κρύβονται τα μυστικά και αφού κάτι έχει εντοπίσει από σόουλ διαμάντια, έχει τη σοφία να μην πει όχι στον Ρ έκγουον των Wu Τang Clan και τον Lupe Fiasco που δείχνουν τη συμπάθειά τους και συμμετέχουν στο έργο. Σ τα υπόψη λοιπόν για τις σόουλ αδυναμίες μας.


Ιστορία γράφουν οι παρέες

Lupe Fiasco «Food Αnd Liquor»(Αrista). Τον έχω τσεκάρει καιρό, κολλητός του Κάνιε Γουέστ, θα παίξει πολύ στο μέλλον. Έτοιμος για το ακριβό σερβίτσιο για χοτ-ντογκ στη γωνία. Το χιπ χοπ ντύνεται σε ράφτη.

Ludacris «Release Τherapy»(Def Jam). Φοβερή μούρη και ταλέντο. Κ άνει καριέρα και στο σινεμά, στο χιπ χοπ όμως δίνει ρέστα. Φίλος του Φαρέλ και του Αρ Κέλι, μέσα στα κόλπα. Το χιπ χοπ εξελίσσεται.

Lloyd Βanks «Rotten Αpple». Ο άνθρωπος του 50 Cent και της G-U nit παρέας . Βγαίνει μπροστά με γερές πλάτες. Φουλ στις συμμετοχές το «Σάπιο μήλο», αλλά ο Λόιντ μοιράζει τα χαρτιά. Το χιπ χοπ επαναφορτίζεται.

Ν.Ο.R.Ε. Με τις ευλογίες του Ντάντι Γιανκί και της reggaeton οικογένειας. Ο Ν.Ο.R.Ε. προσχώρησε και στους κύκλους του el presidente Jay Ζ και όλες οι πόρτες άνοιξαν. Το ρέγκετον παίρνει τα κλειδιά.