22 άνδρες και μία Μπάρμπι

Μία υπερμεγέθης πλαστική Μπάρμπι καταπίνει έναν από τους 22 μοναχικούς άνδρες του «2», παράστασης που δίχασε το κοινό. Αριστερά, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου

Με το βάρος των Ολυμπιακών Αγώνων και της φήμης του στην πλάτη, ο Δημήτρης
Παπαϊωάννου υποκλίθηκε βαθιά μαζί με τους 22 χορευτές – ηθοποιούς στο φινάλε
της πρεμιέρας του «2», το οποίο εγκαινίασε το απαστράπτον «Παλλάς». Το κοινό
όμως τσιγκουνεύτηκε ένα παρατεταμένο χειροκρότημα, μια δεύτερη αυλαία. Και
όμως, η παράσταση ήταν ενδιαφέρουσα, τεχνικά άψογη, εικαστικά πανέμορφη,
εικονοκλαστική. Προφανώς το περιεχόμενο του θέματος, μια εύκολη ανησυχία και η
τοποθέτησή της σε μια κοινωνία αυστηρά ανδρική, αφαίρεσαν τη συγκίνηση και την
καθολική αποδοχή του κοινού. Κακίες γυναικών ή φυσική αντίδραση σε ένα έργο
τέχνης που χωρίζει τον κόσμο σε φύλα και αναφέρεται μόνο στους άνδρες σαν να
μην υπάρχει άλλο πλάσμα στον πλανήτη; Αλλά, πάλι, δικαίωμα του κάθε δημιουργού
δεν είναι η επιλογή και η ανάπτυξη της ιστορίας του; Τι θα πάθει δηλαδή ο
γυναικείος πληθυσμός από την απουσία του στο «2»; Και πάντως, το κριτήριο στην
τέχνη δεν είναι κυρίως αισθητικής τάξεως; Όπως και να έχει, ο Παπαϊωάννου
άναψε φωτιές με το «2», το οποίο με ευρηματικές σωματικές κινήσεις άρτιας
τεχνικής και μεγάλης ομορφιάς έδωσε μια ρευστή αφήγηση της ενηλικίωσης των
αγοριών. Μόνοι στα παιχνίδια τους, στα κρεβάτια τους, στον στρατό, στο
μπορντέλο.

Η παράσταση αρχίζει με σύντομα στιγμιότυπα πάνω σε έναν κυλιόμενο διάδρομο
αεροδρομίου στο προσκήνιο και αναπτύσσεται πίσω από αυτό, σε ένα κεκλιμένο
επίπεδο με ταχυδράματα που σατιρίζουν την κομπιουτεράιζ εποχή μας. Ο άνθρωπος
στα απρόσωπα γραφεία, η τηλεόραση που με το μακρύ της χέρι αυνανίζει τον
τηλεθεατή, παιδιά που μεγαλώνουν καταδυναστευμένα από τα στερεότυπα, άνθρωποι
που δεν συναντιούνται, άλλοι που θέλουν να ανέβουν στην πυραμίδα και μόλις
φτάσουν πέφτουν από τον ίλιγγο, ενώ κάποιοι άλλοι ανεβαίνουν πατώντας στα
πεσμένα σώματα. Ένας κόσμος αμήχανος, νευρικός, που περνάει και από το
μπορντέλο. Εδώ κυριαρχεί μια τερατωδών διαστάσεων πλαστική Μπάρμπι, η οποία
πνίγει έναν από τους 22. Σιγά σιγά η αφήγηση γίνεται πιο συναισθηματική. Οι
άνδρες αγγίζονται, μπερδεύονται, χωρίζουν. Πίσω τους ξεπροβάλλει ένας ψεύτικος
ουρανός που αλλάζει σαν τηλεοπτικό πλάνο, γίνεται σούρουπο. Σε ένα χάσιμο στον
λαβύρινθο, ο άνδρας που ψάχνει έναν άλλον φτάνει – εξυψωμένος και αιωρούμενος
στη σκηνή – σε μια πόρτα που δεν ανοίγει. Ο τελικός και μοναδικός διάλογος:
«Δεν ανοίγει». «Δεν θέλει δύναμη. Σπρώξε μαλακά».

Αν κάποιοι μιλάνε ανοιχτά για γκέι παράσταση, για τους πιο ψύχραιμους ήταν
απλώς η αρτιότερη και πιο προσωπική δουλειά του Παπαϊωάννου.

INFO

«Παλλάς» (Βουκουρεστίου 3). Για εισιτήρια με πιστωτική, τηλ. 210-2995.050.
Μέσω Ίντερνετ: www.ticketshop.gr