ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Νταηλίκια

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ. Βασιλείου, Εμμ. Μπενάκη 25, Αθήνα, γράφει:

«Λίγα λόγια θα ήθελα να πω, από τις “Ματιές”, για τον ηρωικό πιλότο που χάθηκε
άδικα, από τους “φίλους” και κουμπάρους Τούρκους, στο Αιγαίο. Παλιό
περιστατικό, αλλά πάντα επίκαιρο.

Πρώτον: Θα χαθούν κι άλλοι, αν οι ελληνικές κυβερνήσεις αντί για παχιά λόγια,
για εσωτερική κατανάλωση, δεν προχωρήσουν σε έργα και δεν αλλάξουν τακτική.
Δηλαδή, ακόμα δεν έχουν καταλάβει ποιος κυβερνάει στην Τουρκία; Ή νομίζουν ότι
με τα ζεϊμπέκικα και τις κουμπαριές θα εξευμενίσουν τη σκληροτράχηλη χούντα;
Οι πολιτικοί και τα κόμματα, ακόμα και ο Τύπος στην Τουρκία δεν έχουν
πραγματική εξουσία. Αν δεν ακολουθήσουν τη ρότα που η χούντα τούς έχει
χαράξει, δεν μπορούν να σταθούν.

Δεύτερον: Κατά την ταπεινή μου γνώμη, η Ελλάδα χωρίς προκλητικότητα και
αλαζονεία θα πρέπει απαρέγκλιτα να εφαρμόσει, σ’ όλες τις περιπτώσεις, το
Διεθνές Δίκαιο, όσον αφορά το FIR Αθηνών. Τότε μόνο η χούντα που κυβερνά την
Τουρκία θα καταλάβει ότι τα τσάμπα νταηλίκια και οι τσαμπουκάδες τους δεν
περνούν, γιατί σε πολεμική αναμέτρηση δεν προχωράνε, απλώς σκληρό πόκερ
παίζουν. Ξέρουν ότι αν γίνει πόλεμος, έχουν πολλά μέτωπα ανοιχτά – τώρα
μάλιστα που τους την έφεραν οι Αμερικανοί και έφτιαξαν κουρδικό κράτος. Αν
τολμήσουν να εφαρμόσουν δημοκρατία δυτικού τύπου στη χώρα τους, την άλλη μέρα
έπεσαν. Γιατί καλλιεργούν το παρακράτος, τον υπέρμετρο εθνικισμό με τους
Γκρίζους Λύκους, τις σημαίες παντού, τις γιορτές μίσους κ.λπ.;

Τρίτον: Αφού η Ελλάς, σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες, έχει την ευθύνη
διάσωσης στο Αιγαίο, πώς και γιατί επιτρέψαμε στο ξένο πλοίο να κάνει τη
διάσωση του Τούρκου; Τι θα έκανε ο Τούρκος παλικαράς με το κουμπούρι, αν δεν
τον ψάρευαν αυτοί; Θα έμενε στη θάλασσα ή θα τον έπαιρναν με το ζόρι οι
Τούρκοι; Έχουν σκεφτεί αυτοί που έδωσαν αυτές τις εντολές στους κομάντος, οι
οποίοι πήγαν να πάρουν τον Τούρκο παλικαρά που τους απείλησε με το πιστόλι,
πώς αυτοί αισθάνθηκαν; Αντί να τον μπαγλαρώσουν και να τον φέρουν να δικαστεί,
όπως θα έκανε κάθε χώρα που σέβεται τον εαυτό της, τον άφησαν να φύγει και
αυτοί γύρισαν άπρακτοι. Αν δεν αλλάξουμε και δεν πάψουμε να παίζουμε τον ρόλο
του Χατζηαβάτη, έχουμε να δούμε κι άλλα τέτοια έργα, όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά
και αλλού».