ΓΝΩΜΗ Είναι έξαλλοι με τον Μπους

Πριν από τέσσερα χρόνια, ο Τζορτζ Μπους και ο σχεδιαστής πολιτικής του, ο Καρλ
Ρόουβ, διασφάλισαν τη νίκη των Ρεπουμπλικανών στις εκλογές για την ανανέωση
του Κογκρέσου, παρουσιάζοντας τη διαδικασία ως ένα δημοψήφισμα για τον –
δημοφιλή τότε – πρόεδρο. Αυτή τη φορά, οι εκλογές λειτούργησαν και πάλι ως
δημοψήφισμα για τον πρόεδρο και ήταν η αντιδημοτικότητά του, εξαιτίας του
πολέμου στο Ιράκ, αυτή που καταδίκασε το κόμμα του σε τόσο μεγάλη ήττα – η
πρώτη ήττα για τον Μπους από την αποτυχημένη προσπάθεια του 1978 να εισέλθει
στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Οι Δημοκρατικοί εργάστηκαν σκληρά ώστε να συγκεντρώσουν εκατομμύρια δολάρια,
να βρουν υποψηφίους που μπορούσαν να εκλεγούν και να ενδυναμώσουν το κόμμα
τους απ’ άκρη σ’ άκρη στις ΗΠΑ. Για τους ειδικούς, όμως, πολύ σημαντικότερο
ρόλο έπαιξε η λαϊκή δυσφορία έναντι του Μπους και του ελεγχόμενου από τους
Ρεπουμπλικανούς Κογκρέσου. «Είναι από αυτές τις στιγμές που εμφανίζονται στην
αμερικανική πολιτική μία φορά τα δέκα χρόνια, όταν το κοινό λέει “είμαστε
έξαλλοι, δεν πρόκειται να το ανεχθούμε άλλο, θέλουμε κάτι διαφορετικό”»,
σχολιάζει ο Τόμας Μαν, ειδικός σε θέματα εκλογών από το Brookings Institute.

Το 2002, ο Τζορτζ Μπους πήρε μαζί του στη νίκη πολλούς υποψηφίους. Αυτή τη
φορά, κρατήθηκε στο περιθώριο της εκστρατείας και χρησιμοποιήθηκε κυρίως για
τη συγκέντρωση χρημάτων. Μέσα σε 20 μήνες, μάζεψε 193 εκατομμύρια δολάρια.
Ήταν πολλά, αλλά όχι αρκετά.