ΓΝΩΜΗ Αδιαφορία

Η πρωτοβουλία για την αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής του Κυπέλλου από την ΕΠΟ
ήταν σωστή και επιβεβλημένη. Όμως, και σύμφωνα με όσα είδαμε κατά τη διάρκεια
των δύο τελευταίων ημερών, το ζητούμενο δεν είναι οι αλλαγές σε μία διοργάνωση
αλλά ποιες ομάδες αγωνίζονται.

Τόσο προχθές, όσο και χθες, εύκολα ή δύσκολα, οι ομάδες της Σούπερ Λίγκας
πήραν την πρόκριση για την επόμενη φάση της διοργάνωσης. Έστω και αν
αγωνίστηκαν μακριά από τα γήπεδά τους σε παιχνίδια νοκ-άουτ, έστω και αν στις
περισσότερες των περιπτώσεων οι προπονητές είδαν τα συγκεκριμένα ματς ως μια
καλή ευκαιρία για δοκιμές παικτών με λίγες συμμετοχές φέτος και για ξεκούραση
κάποιων βασικών.

Κοινή διαπίστωση είναι πως η διαφορά δυναμικότητας των συγκροτημάτων της
μεγάλης κατηγορίας σε σχέση με τις ομάδες της Β’ και της Γ’ Εθνικής είναι
τεράστια. Και όσο οι διαφορές είναι μεγάλες, το ενδεχόμενο των – όποιων –
εκπλήξεων είναι αισθητά μειωμένο και επομένως το ενδιαφέρον των ίδιων των
ομάδων, αλλά και του κόσμου, κυμαίνεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Μια λέξη είναι ικανή να περιγράψει πλήρως την εικόνα της διοργάνωσης του
Κυπέλλου, έτσι όπως την εισπράξαμε αυτές τις ημέρες: Αδιαφορία.

Το μόνο ουσιαστικό που προσφέρει αυτή η διοργάνωση, στην παρούσα φάση της
τουλάχιστον, είναι το γεγονός ότι οι φίλοι του ποδοσφαίρου στην επαρχία έχουν
την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από κοντά ομάδες Α’ Εθνικής, κάτι που
κεντρίζει το ενδιαφέρον τους. Όπως για παράδειγμα συνέβη με τους 6.000
φιλάθλους που βρέθηκαν την Τρίτη στο ματς του Παναιτωλικού με τον ΟΦΗ στο
Αγρίνιο.

Δεν αρκεί όμως αυτό.