Ποιοτικό κλισέ του μπλε-νουάρ

Στάιλινγκ φοιτητικό, απέριττο, προβολή γιουροβιζιονική, τραγούδια που όλα κάτι θύμιζαν, αλλά η χαρά για το βραβείο έτσι κι αλλιώς ίδια

Μία ακόμη κορυφαία στιγμή της κρατικής τηλεόρασης υπήρξε το Φεστιβάλ
Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, που αναμεταδόθηκε από την ΝΕΤ στις 2 και 4 Νοεμβρίου,
ως απόδειξη της μεγαλοσύνης του ελληνικού λαού να χορηγεί αδιαλείπτως τους
πειραματισμούς των ΕΡΤ-ικών διοικήσεων στην «ποιότητα» και δη την μουσική.

Η μουσική και αισθητική πρόταση του φεστιβάλ, σαν ακριβό απόσταγμα της
μακροχρόνιας πείρας της ΕΡΤ στην παταγώδη αποτυχία να υπηρετήσει τον «άλλο
πολιτισμό» ως αντίβαρο στον σκυλάδικο των τραγουδιστικών ριάλιτι, υπήρξε μια
ακόμη συμβολή στο κουλτουροκίτς στο οποίο καταχωρείται η ποιότητα για την
κρατική τηλεόραση: διαγωνιζόμενοι ντυμένοι «φοιτητική ανεμελιά» ή «μαθητικό
ροκ συγκρότημα», απομίμηση στυλ από ροκάδικο Παπακωνσταντίνου μέχρι Φάμελο,
από Πλιάτσικα μέχρι συνδυασμό Πασπαλά και Ζορμπαλά, ατμόσφαιρα στο μπλε-νουάρ
του μεσονυχτίου να φτάνει το πολύ μέχρι το σκούρο ουρανί του ξημερώματος –
μάλλον σημειολογική αναφορά στην αξημέρωτη «ποιότητα» της σύγχρονης ελληνικής
μουσικής – πού και πού μια γιουροβιζιονική έκρηξη πολύχρωμης φωταψίας για να
μην ξεχνιόμαστε ότι πρόκειται για φεστιβαλική διοργάνωση, όλο μαζί μια
πανηγυρική απόδειξη της κουλτούρας της απομίμησης.

Απέναντι στο κιτς των τραγουδιστικών ριάλιτι, που συνίσταται στην
απομίμηση της γκλαμουριάς της πίστας, το ΕΡΤ-

τικό κουλτουροκίτς αναπαράγει το στερεότυπο – το οποίο άλλωστε υπηρετεί με
συνέπεια – «ποιότητα ίσον πλήξη» και αναμάσημα ιδεών που κάποτε έκαναν τη
διαφορά.

Για να μην πει κανείς όμως ότι η κρατική τηλεόραση δεν τα καταφέρνει στον
δημιουργικό συγκερασμό των διαφορετικών αισθητικών ρευμάτων στα μουσικά σόου,
στα οποία έχει εμπειρία, το ζευγάρι των παρουσιαστών- Αλέξανδρος Μπουρδούμης
και Τζένη Θεωνά -έδωσε ένα παράδειγμα για το τι σημαίνει κάτι τέτοιο για την
ΕΡΤ.

Κολάν με πούλιες για την ξανθιά μπαρμπο-ειδή παρουσιάστρια που δυσκολευόταν
στην προφορά του «Σ», αλλά είχε ωραιότατες μπούκλες και καλή ισορροπία στα
ψηλοτάκουνα, σακάκι-φανελάκι-σκισμένο τζιν «πάω για καμάκι στη Φιλοσοφική» για
τον παρουσιαστή. Και οι δύο από την ομάδα των πρωταγωνιστών της σειράς «Λούφα
και παραλλαγή», η οποία αναδεικνύεται ως φαίνεται σε σύμβολο του ΕΡΤ-ικού
μεταμοντερνισμού, γεγονός που επιβεβαίωσαν οι ωραιότατες κοτσάνες, όπως
«καλούμε στη σκηνή τον Πρόεδρο της Διεθνής (sic) Έκθεσης Θεσσαλονίκης».

Απήγγειλαν προσεκτικά τα λογάκια τους, ιδίως οι ξανθές μπούκλες,
προσπαθώντας να τα χρωματίσουν κιόλας, θυμίζοντας συγκινητικά πιτσιρίκα σε
σχολική παράσταση. Οι δυο τους έβγαζαν και μικρά επιφωνήματα «ου» ή «α»,
κοφτά, τύπου ενθουσιαστήκαμε-από-τον-ρυθμό-και-συμμετέχουμε και επέδειξαν
τουλάχιστον επιμέλεια στην αποστήθιση των κειμένων γιατί οι γραμματικές τους
γνώσεις δεν φάνηκαν να ανταποκρίνονται στις περιστάσεις.

Πάντως να μη γκρινιάζουμε γιατί το πρώτο βραβείο, που ανακοίνωσε ο πρόεδρος
της ΕΡΤ (είχαν προηγηθεί μερικά ακόμη φέρνοντας στην σκηνή τους μισούς
φιναλίστ, όπως συνηθίζεται) μας ανακούφισε, διαβεβαιώνοντας το έθνος ότι ο
Πέτρος Γαϊτάνος βρήκε τον συνεχιστή του στους μεγαλοβδομαδιάτικους ύμνους.

Πολιτισμική φορμόλη

Σεμνός ο νικητής Σταύρος Σιόλας, με κάζουαλ επιμελημένο ατημέλητο ντύσιμο
και ευτυχώς ολιγόλογος, βούρκωσε ενώ ο φακός ανακάλυψε τους γονείς του, τους
οποίους και ο ίδιος από την σκηνή έσπευσε να ευχαριστήσει, καθώς έκλαιγαν από
συγκίνηση. Με αυτές τις ωραίες εικόνες, που υπενθύμιζαν πως εκτός από την
ποιότητα υπάρχουν και οι δεσμοί της ελληνικής οικογένειας και με την ανάμνηση
ενός διημέρου, όπου όλα τα μουσικά, «ποιοτικά» κλισέ αποθεώθηκαν ολοκληρώθηκε
μια ακόμη σεμνή ΕΡΤ-ική τελετή καταξίωσης πολιτισμικής φορμόλης.