ΓΝΩΜΗ Μαύρο χιούμορ

Η ειρωνεία της σύγχρονης κοινωνίας αναδεικνύεται με μια σύμπτωση: παίκτες της
Τσέλσι και της Μπαρτσελόνα, αξίας 760 εκατ. ευρώ, θα κυνηγούν απόψε το βράδυ
στο Στάμφορντ Μπριτζ μια μπάλα λίγες ώρες μετά την Παγκόσμια Ημέρα για την
Εξάλειψη της Φτώχειας.

Τραγικό: τη στιγμή που ένας ποδοσφαιριστής, όπως για παράδειγμα ο Μπάλακ,
αμείβεται με 15 εκατ. ευρώ τον χρόνο, 1,2 δισ. συνάνθρωποί μας ζουν με
λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα, ενώ κάθε τρία δευτερόλεπτα ένα παιδί
πεθαίνει από πείνα.

Ο αβροδίαιτος δυτικός πολιτισμός προτιμά να ξοδεύει τεράστια ποσά για την
τόνωση του εγωκεντρικού του συστήματος μέσω της επιβολής του στους
αγωνιστικούς στίβους – γιατί φυσικά το ποδόσφαιρο αποτελεί απλά την κορυφή του
παγόβουνου – από το να δημιουργεί υποδομές ώστε να πάψουν να πεθαίνουν παιδιά
λόγω έλλειψης τροφής και φαρμάκων.

Η εμπειρία του Ψυχρού Πολέμου εδραίωσε την άποψη που υπήρχε από την ύστερη
αρχαιότητα πως ο αθλητισμός είναι πάνω απ’ όλα πολιτική στην προσπάθεια
επιβολής στον άλλον. Οι μεγιστάνες του πλούτου με αμφισβητούμενες ρίζες και
προθέσεις προτιμούν την πολιτική του ποδοσφαίρου που ελέγχει μάζες, από την
πολιτική ενάντια στη φτώχεια του Τρίτου Κόσμου. Η αναζήτηση δύναμης για την
καθιέρωση και την επιβολή είναι η πηγή της αναλγησίας, του στρεβλού και του
αφύσικου.

Ποιος λογικός άνθρωπος θα προτιμούσε να κάνει πλούσιο έναν άνθρωπο που κυνηγά
μια μπάλα όταν με τα ίδια χρήματα θα έσωζε εκατομμύρια ζωές; Ποιος λογικός
άνθρωπος δεν θα λύγιζε μπροστά στο θέαμα ενός μικρού παιδιού που αργοπεθαίνει
για μια χούφτα ρύζι και λίγο καθαρό νερό;

Στόχος του ΟΗΕ είναι η μείωση της φτώχειας κατά το ήμισυ μέχρι το 2015. Σαν
ανέκδοτο ακούγεται…