ΡΙΠΕΣ Τα πρόσωπα

ΟΤΑΝ ο Γιώργος Παπανδρέου εξελέγη το 2004 στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, το
σύνθημα των υποστηρικτών του ήταν «εδώ και τώρα άλλαξέ τα όλα». Σχεδόν δύο
χρόνια μετά, το αίτημα – τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα πρόσωπα – παραμένει
επίκαιρο. Αυτό τουλάχιστον έδειξαν οι δημοτικές εκλογές.

ΓΙΑΤΙ μπορεί το ΠΑΣΟΚ δικαίως να υποστηρίζει με βάση τις ψήφους που
πήρε στις νομαρχίες ότι αντιμετωπίζει από θέση ισοτιμίας τη Νέα Δημοκρατία, τα
συνολικά αποτελέσματα ωστόσο δεν μπορεί να κρύψουν την ενόχληση των ψηφοφόρων
για συγκεκριμένες επιλογές.

Η «έκπληξη» Μπουτάρη και Τσίπρα, τα υψηλά ποσοστά που συγκέντρωσαν
σχετικά άγνωστοι υποψήφιοι αλλά και οι πολύ χαμηλές επιδόσεις γνωστών
κομματικών στελεχών σε μεγάλους δήμους και νομούς της χώρας, δεν είναι τυχαία
περιστατικά. Αντιθέτως, εκφράζουν τη διάθεση των ψηφοφόρων να στηρίξουν νέους
ανθρώπους και να ξεφύγουν από έναν κατευθυνόμενο κομματισμό.

ΑΣ μη γίνονται συγχύσεις. Δεν αρκεί ένα νέο και ωραίο πρόσωπο, με
τηλεοπτική κατά προτίμηση προβολή, για να φέρει την επιτυχία. Τέτοια
δοκιμάστηκαν και απέτυχαν εκθέτοντας όσους τα επέλεξαν. Όπου όμως είχαν
συγκροτημένο λόγο και απόψεις και ζωντανούς δεσμούς με τις τοπικές κοινωνίες
κέρδισαν με διαφορά.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ το ΠΑΣΟΚ σε πολλές περιπτώσεις είχε την ευκαιρία να εκφράσει
τη διάθεσή του για ανανέωση υποστηρίζοντας τέτοιες υποψηφιότητες. Δεν το
έπραξε είτε γιατί κυριάρχησαν τοπικές αντιπαλότητες και αντιζηλίες είτε γιατί
επελέγη η ευκολία της πεπατημένης. Και βέβαια σε αυτές τις περιπτώσεις
εισέπραξε την αδιαφορία των ψηφοφόρων.

ΜΕΝΕΙ να φανεί αν το πάθημα έγινε μάθημα. Άλλωστε από την προσεχή
Δευτέρα ο χρόνος θα μετράει αντίστροφα ώς τις βουλευτικές εκλογές. Και
περιθώρια για νέα λάθη δεν υπάρχουν!