ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Το μήνυμα

Αχ, αυτή η νύχτα των αποτελεσμάτων να μη μπορεί να κρατά περισσότερο… Κι
αυτοί οι Αθηναίοι τέλος πάντων, να τον βγάλουν με την πρώτη τον Κακλαμάνη, να
ξαναγυρίσουμε γρήγορα στις δουλειές μας, να γίνουμε παραγωγικοί. Αμάν πια κι
αυτή η μανία. Μας φλόμωσαν όλες τις προεκλογικές εβδομάδες με τα διάφορα
υπεράνω πολιτικής, υπεράνω κομμάτων, με το μέικ-απ τους, το μακιγιάζ τους, τη
φαντασία τους, τη μεγαλοστομία τους, το τελεφερίκ του Λυκαβηττού, τη στολή του
οδοκαθαριστή, την αναβίωση των Παναθηναίων… Κι επιτέλους ήρθε η Κυριακή,
βγήκαν τα κουκιά από την κάλπη χρωματιστά, πράσινα, μπλε, κόκκινα, πορτοκαλί
και για μια νύχτα που τράβηξε πολύ, ξανάρχισαν να λέγονται τα πράγματα με το
όνομά τους. Ποια κόμματα υποστηρίζουν ποιον, ποια συνεργάζονται, ποιοι
εκφράζουν τη γραμμή καλύτερα, ποιοι αντιστέκονται, ποιοι μπορεί να τα βρουν
και πώς. Ωραία νύχτα παραδοσιακή, με κρασάκι και ξενύχτι, σχόλια και πολιτικές
αναλύσεις από εκείνες τις παλιές, τις γνήσιες, τις βεριτάμπλ, βαριές από την
αλήθεια των αριθμών, να μη μπορούν να ελαφρύνουν με τις συνήθεις σάχλες, να
υποκλίνονται στα νούμερα. Μια αστραπή φευγαλέα βέβαια, από την επομένη αρχίζει
ξανά ο διχασμός της καθημερινότητας: από τη μια η γυαλιστερή πάρλα των
πολιτικών, από την άλλη η σκληρή πραγματικότητα. Και να αναλυθεί το μήνυμα.
Πάντα διαφορετικό από αυτό που ρίχνουμε εμείς στην κάλπη. Αν μπορούσαν να το
πάρουν το μήνυμα, πόσο θα άλλαζαν όλοι… Ποιο να ‘ναι το μήνυμα; Μην είναι οι
κάδοι; Οι σκεπασμένοι από αμάζευτα βουνά, σκουπίδια που ξεχείλισαν και
τρέχουν, και μας καλημερίσανε ειρωνικά; Μα είναι τόσο απλό το μήνυμα, γιατί
κανείς δεν το καταλαβαίνει;