Καφεδάκι με τον Σαίξπηρ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Επιλέγει τις δουλειές της με βάση το ένστικτό της, λέει η Ρένια Λουιζίδου, |
Το «Καφέ της Χαράς» και η συνεργασία της Ρένιας Λουιζίδου με τον Χάρη Ρώμα
μπορεί να τελείωσε τον περασμένο Μάιο στο τηλεοπτικό πλατό. Συνεχίζεται όμως
στο θέατρο. Θα πρωταγωνιστούν σε κεντρική σκηνή της Αθήνας στην κωμωδία «Πολύ
κακό για το τίποτα» του Σαίξπηρ (σε σκηνοθεσία Ράνιας Οικονομίδου), που
πραγματεύεται τη μάχη μεταξύ των δύο φύλων στην ελισαβετιανή εποχή.
Θέλετε να εκμεταλλευτείτε την τηλεοπτική επιτυχία στο θέατρο;
«Μας προβλημάτισε και εμάς αυτό. Αλλά συζητώντας με τον Χάρη βρεθήκαμε να
μιλούμε για ένα κοινό όνειρο. Αν θέλαμε να εξαργυρώσουμε την επιτυχία του
”Καφέ της Χαράς” θα διαλέγαμε ένα έργο πιο βατό, που να θυμίζει τον
συνδυασμό Χαράς και Πόπωτα. Για μένα πάντως είναι η κατάλληλη χρονική στιγμή
και οι καλύτερες συνθήκες – με τη Ράνια Οικονομίδου στη σκηνοθεσία – για να
παίξω τη Βεατρίκη, διότι σε τέσσερα χρόνια από τώρα δεν θα μπορώ καθώς με την
ηρωίδα θα έχω μεγάλη διαφορά ηλικίας».
Η Ρένια Λουιζίδου έχει ακόμη την «ωραία γεύση» από την «Πολίτικη κουζίνα»,
αλλά είναι αυτή που δεν την «αφήνει» να συμμετάσχει – προς το παρόν – σε άλλη
κινηματογραφική παραγωγή: «Είναι πιο δύσκολο να διαχειριστείς την επιτυχία από
ό,τι την αποτυχία». Είχε προτάσεις, διάβασε σενάρια, αλλά «σε αυτή τη δουλειά
κάποια πράγματα είναι σαν τον έρωτα με την πρώτη ματιά. Μου συνέβη με το
”Νυφικό κρεβάτι” στο θέατρο, με το ”Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή”, με το
”Καφέ της Χαράς” και ας μου είχε δώσει ο Χάρης κείμενα μόνο δύο επεισοδίων».
Επέστρεψε από τη Σύμη, ύστερα από δύο μήνες στο ακριτικό νησί λόγω
γυρισμάτων για τη σειρά «Ιωάννα της καρδιάς» της Μιρέλλας Παπαοικονόμου
(Antenna), όπου θα την δούμε σε δραματικό ρόλο. Υποδύεται μια μητέρα που
συναντά έπειτα από χρόνια την κόρη της, την οποία αναγκάστηκε να δώσει για
υιοθεσία όταν ήταν βρέφος.
Μητέρα ενός αγοριού πέντε ετών, προβληματίστηκε με την ηρωίδα. «Αρχικά
σκέφτηκα ότι πρόκειται για σκληρό άνθρωπο. Αλλά μετά έψαξα να βρω το δίκιο
της, τους λόγους, την αιτία που την οδήγησαν στην απόφαση να αποχωριστεί το
παιδί της δίνοντάς το για υιοθεσία. Κατάλαβα ότι στα 16 της υπήρξε θύμα της
κλειστής κοινωνίας όπου μεγάλωσε. Στα χρόνια που μεσολάβησαν πολλά άλλαξαν
μέσα της. Και εδώ είναι το ενδιαφέρον. Να μπορέσω να στηρίξω τον άνθρωπο αυτόν
και να ανατρέψω την αρχική αρνητική εικόνα».
Μπορεί να μη διαχωρίζει τις δουλειές σε εύκολες ή δύσκολες, αλλά πιστεύει ότι
η κωμωδία είναι πολύ πιο απαιτητική: «Στην κωμωδία εκτός από το κείμενο ο
ηθοποιός δεν έχει βοήθεια από κάπου αλλού. Και μπορεί να εκτεθεί πιο εύκολα αν
το κείμενο είναι κακό. Στο δράμα, από την άλλη, ίσως συμβάλλει η σκηνοθεσία, η
φωτογραφία. Με ένα καλό πλάνο, για παράδειγμα, μπορείς να σταθείς καλύτερα, να
πείσεις. Στην κωμωδία όμως δεν υπάρχουν τέτοιες βοήθειες. Και χωρίς καλό
σενάριο κινδυνεύεις».
Διαχωρίζει τη θέση της από εκείνους που βλέπουν υποτιμητικά τη μικρή οθόνη.
«Δεν είναι όλες οι τηλεοπτικές δουλειές του ιδίου επιπέδου. Είναι αστείο να το
πιστεύει αυτό κάποιος. Το ίδιο ισχύει και στο θέατρο. Όταν ένα έργο
παρουσιάζεται στο θέατρο δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έχει και κύρος».
«Δεν κυνηγάω την επιτυχία»
Πώς αντιλαμβάνεται την επιτυχία στην τηλεόραση η Ρένια Λουιζίδου; Είναι τα
ποσοστά τηλεθέασης το μέτρο; «Όχι, όπως ούτε και τα εισιτήρια στο θέατρο.
Μπορεί, δηλαδή, σε μια αίθουσα 500 ανθρώπων να έχεις σε μια παράσταση 60-70
θεατές οι οποίοι στο τέλος να έχουν να λένε ότι έζησαν μια ωραία εμπειρία.
Κάτι ανάλογο θέλω να συμβαίνει και με τις τηλεοπτικές δουλειές. Ο κόσμος να
θυμάται έπειτα από χρόνια τη συμμετοχή σε μια σειρά, έστω και σε μικρό ρόλο.
Με τον χρόνο αναγνωρίζεις αν κάποιο έργο μπορεί να πάει καλά. Το ένιωσα με την
”Πολίτικη κουζίνα” πολύ πριν κάνει τις τρελές εισπράξεις. Δεν μπορείς πάντα
να κυνηγάς την τηλεθέαση ούτε το κατάμεστο θέατρο. Η δουλειά αυτή είναι μια
περιπέτεια που την κυνηγάς για να σε ”γεμίσει”. Μπήκα σκεπτόμενη όχι την
επιτυχία αλλά ότι φεύγοντας από το σπίτι θα έχω την όρεξη να πάω να κάνω είτε
γύρισμα, είτε πρόβα ή να παίξω σε παράσταση. Είναι προτιμότερο να αφήνεσαι στο
ένστικτο, στην καλλιτεχνική επιθυμία, παρά στο κυνήγι της τηλεθέασης».
INFO
«Πολύ κακό για το τίποτα» στο Θέατρο «Αμιράλ» (Αμερικής 10, τηλ. 210-3639.385)
από 6 Δεκεμβρίου.
Google news
