ΓΝΩΜΗ Άλλο αρχηγός, άλλο ηγέτης

Η επόμενη μέρα βρίσκει την εθνική ομάδα χωρίς τον – εδώ και πολλά χρόνια –
φυσικό ηγέτη της, τον Θοδωρή Ζαγοράκη.

Το περιβραχιόνιο του αρχηγού έχει περάσει από το περασμένο Σάββατο στον
Αντώνη Νικοπολίδη, τον ποδοσφαιριστή με τις περισσότερες (75) συμμετοχές από
τους εν ενεργεία διεθνείς. Και αποτελεί, πέρα από κάθε συζήτηση, εξαιρετική
τιμή για τον σπουδαίο Έλληνα πορτιέρο, έναν παίκτη ο οποίος μπορεί να
καθοδηγεί με μοναδική μαεστρία την αμυντική λειτουργία της ομάδας. Αποτελεί
άλλωστε κοινό μυστικό, πως ο Νικοπολίδης είναι αυτός ο οποίος με τις συνεχείς
επισημάνσεις του προς τους αμυντικούς, τους βοηθάει να παίρνουν τις κατάλληλες
θέσεις ανά πάσα στιγμή μέσα στο παιχνίδι.

Η εθνική ομάδα όμως, χρειάζεται πλέον και έναν αρχηγό, χωρίς περιβραχιόνιο,
που να μπορεί να κατευθύνει το παιχνίδι, να παίρνει πρωτοβουλίες, ακόμη και να
επιβάλει, αν χρειασθεί, στους συμπαίκτες του να αλλάξουν θέση μέσα στο γήπεδο.
Κάτι, που μέχρι τώρα το έκανε ο Ζαγοράκης.

Ο «Τεό» αφήνει, όπως όλα δείχνουν, έναν άξιο διάδοχο. Και αυτός δεν είναι
άλλος από τον Κώστα Κατσουράνη. Ο μέσος της Μπενφίκα μπορεί να είναι νεώτερος
στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα από τους Καραγκούνη και Μπασινά, όμως,
διαθέτει έμφυτο ταλέντο, «διαβάζει» το παιχνίδι καλύτερα από κάθε άλλον
συμπαίκτη του, ενώ μπορεί να παίξει από το κέντρο της άμυνας – όπως στο β’
μέρος κατά της Νορβηγίας – μέχρι την επίθεση.

Στη Βοσνία, κι ενώ οι γηπεδούχοι πίεζαν ασφυκτικά στο β’ μέρος, ο Κώστας
Κατσουράνης πήρε από μόνος του πρωτοβουλίες, άφησε τα αμυντικά καθήκοντά του
στη μεσαία γραμμή και πέρασε πιο μπροστά, πίσω από τους επιθετικούς, με
προφανή στόχο να βοηθήσει την ομάδα εκεί που «πονούσε», στις επιθετικές
πρωτοβουλίες.

Ο Κατσουράνης πέτυχε το «χρυσό» γκολ στο Καραϊσκάκη και έβαλε το «κερασάκι
στην τούρτα» στη Ζένιτσα. Και με το σπαθί του θα γίνει ο νέος ηγέτης της
Εθνικής.