«Θα ξεκινάω πάντα από την αρχή»

Ο Γιώργος Κιμούλης και η Ευδοκία Ρουμελιώτη θα συνδυάσουν τις αντιθέσεις τους, για να φτιάξουν ένα λαμπερό, γοητευτικό ρομάντζο, όπου μέσα από κόντρες και εμπόδια θα θριαμβεύσει ο έρωτας

Ο Γιώργος Κιμούλης μεταφέρεται φέτος στο κέντρο της πόλης, στο θέατρο
«Βρετάνια», για να ανεβάσει το έργο του Γουίλι Ράσελ «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα»,
ένα πνευματώδες μπουλβάρ δύο προσώπων, με τον ίδιο στον ρόλο του διανοούμενου
καθηγητή και την εκτοξευθείσα – από το σίριαλ «Θα βρεις τον δάσκαλό σου» –
ενζενί Ευδοκία Ρουμελιώτη στον ρόλο λαϊκής κομμώτριας που γίνεται μαθήτριά
του.

Την ιστορία της Ρίτας οι θεατές του ’80 τη θυμούνται από την ομώνυμη ταινία με
τον Μάικλ Κέιν και από την παράσταση της Αλίκης Βουγιουκλάκη και του Δημήτρη
Παπαμιχαήλ. Φρεσκαρισμένη τώρα από τον Κιμούλη, ξαναβάζει τη σαραντάρα
κομμώτρια στη φρεσκάδα των 26 χρόνων της.

«Η διαφορά της ηλικίας – εκείνος είναι 50 κι εκείνη 26 ετών – μαζί με τον
πυγμαλιωνισμό που αναπτύσσεται, παίζει τεράστιο ρόλο» λέει ο Γιώργος Κιμούλης
και μας μπάζει στο θέμα: «Ένας καθηγητής πανεπιστημίου, ιδιαίτερα πνευματικός
άνθρωπος, με υψηλό επίπεδο μόρφωσης, καταλαβαίνει ότι όλη η ζωή δεν τον οδηγεί
πουθενά. Απογοητευμένος από ένα σύστημα στο οποίο κανείς δεν ενδιαφέρεται για
την ευρεία, την εγκυκλοπαιδική μόρφωση και από μια κοινωνία που επικεντρώνει
το ενδιαφέρον της στην εξειδίκευση του αντικειμένου που θα τους φέρει χρήματα,
βρίσκεται στο κέντρο μιας τεράστιας κρίσης. Κανείς δεν έχει ανάγκη ούτε τις
γνώσεις του, ούτε την καθοδήγησή του.

Ζώντας στο τέλμα της εκπαίδευσης, αισθάνεται ανάπηρος, η προσωπική του
ζωή μέρα τη μέρα καταστρέφεται, βυθίζεται στο αλκοόλ, είναι δίπλα στην
αυτοκτονία. Κι εκεί, τότε, εμφανίζεται ένα πλάσμα από αλλού. Νέο κορίτσι,
λαϊκό, δουλεύει κάπου κομμώτρια, έρχεται στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο, επιθυμώντας
να μάθει. Στην ερώτησή του “τι;” (συνηθισμένος στην εξειδίκευση) του απαντά
“τα πάντα”. Αρχίζει μια σχέση όπου εκείνη τον πείθει ότι αξίζει να της μάθει –
ουσιαστικά τον αναγκάζει να γίνει ο πυγμαλίωνάς της – να αγαπά τη μάθηση κι
αυτός αρχίζει να μαθαίνει να αγαπά, αρχίζει να αλλάζει. Άρα δεν είναι η Ρίτα
που εκπαιδεύεται, αλλά εκπαιδεύοντας τη Ρίτα, εκπαιδεύεται κι αυτός. Η αιώνια
σχέση δασκάλου – μαθητή. Το ερώτημα είναι, αφού γίνει αυτή η αλλαγή, θα
συνεχίσει να μας συγκινεί;».

«Δεν υπάρχει ασφαλής συνταγή επιτυχίας»

Πιο καραμπινάτη συνταγή επιτυχίας δεν θα μπορούσε να διαλέξει ο Γιώργος
Κιμούλης. Κι όμως, αρνείται πως τις επιλογές του τις καθόρισαν τα SOS της
επιτυχίας: «Είμαι παραπάνω από 30 χρόνια στο θέατρο και δεν έμαθα ποια έργα
κάνουν επιτυχία. Πιστεύω πως δεν υπάρχει ασφαλής συνταγή. Οι επιλογές μου
ξεκινάνε από επιθυμίες – του μυαλού, της καρδιάς -, καμιά φορά κι από τις
συνθήκες. Φέτος, ας πούμε, ήθελα να κάνω μια καινούργια αρχή, αλλάζοντας
στέγη, ρεπερτόριο, συνεργάτες. Αξίζει να ξαναρχίζεις. Ακόμα και μια
μακροχρόνια σχέση πρέπει να βρίσκει τρόπους να αρχίζει από την αρχή, για να
μπορεί να αναγνωρίζει το “φρέσκο”».

Όσο και να το θεωρητικοποιήσεις όμως το θέμα, οι στόχοι της «Ρίτας» φαίνονται
εύκολοι, έστω κι αν κάθε παράσταση δικαιώνεται μόνον όταν σβήσουν τα φώτα.
Πάντως, ο Κιμούλης θα φροντίσει να μη χαθούν οι συγκινήσεις αυτού του
καλοφτιαγμένου ρομάντζου, δίνοντας μία ακόμα ευκαιρία στο συκοφαντημένο για τη
ρηχότητά του μπουλβάρ να πάρει εκδίκηση.

INFO

«Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα» στο θέατρο «Βρετάνια» (Πανεπιστημίου 7, τηλ.
210-3221.579). Πρεμιέρα: 12 Οκτωβρίου.