ΜΑΤΙΕΣ Από τη Ρόδο

Εκεί που βολτάραμε ασκόπως, ως ρέμπελοι τουρίστες, στο κέντρο της Ρόδου, ο
Ζαχαριάδης, ο Δημητράκης, η Ροδούλα, η Σοφία κι εγώ, βλέπω στην οδό Καρπάθου
μια προτομή που μ’ έκανε να σταματήσω το περπάτημά μου, συγκινημένος. «Ο
Βαρίκας!», λέω στον Ζαχαριάδη. «Ναι, ο Βαρίκας. Δεν το ‘ξερες ότι έχει στηθεί
εδώ, από τον Δήμο Ροδίων, η προτομή του;». «Δεν το ‘ξερα…».

Δούλεψα υπό τον Βαρίκα τη «χρυσή εποχή» των «ΝΕΩΝ», επί Κώστα Νίτσου, παραπάνω
από δέκα χρόνια. Ήμουν βοηθός του, όπως και του Χρήστου Πασαλάρη, στην «ύλη».
Πηγαίναμε στο γραφείο στις 11 τη νύχτα και τελειώναμε, με την εφημερίδα έτοιμη
για το πιεστήριο, στις 6 το πρωί! Αιτία, η τεράστια κυκλοφορία του «φύλλου»,
που απαιτούσε σχεδόν διπλάσιο «τιράζ».

Και τι δεν έκανε, τότε, ο Βαρίκας… Αρχισυνταξία, πολιτικό ρεπορτάζ, κριτική
λογοτεχνίας για το «Βήμα», κριτική θεάτρου για «ΤΑ ΝΕΑ»! «Πού θα πάει αυτό το
βιολί;» τον ρωτούσα, κάθε τόσο. «Ε, μόλις “καθαρίσουν” τα παιδιά με τις
σπουδές τους, θα πάρω κι εγώ τη σύνταξή μου. Και μη νομίζεις ότι θα πηγαίνω
βόλτα στον Εθνικό Κήπο για να ταΐζω τα παπάκια… Έχω τόσα πράγματα να
γράψω…».

Συγκινήθηκα με τον Βαρίκα. Συγκινήθηκα και με τη Ρόδο, που μου αφιέρωσε μια
πολύ μεγάλη συναυλία στο θέατρο της «τάφρου». Η συναυλία ήταν να γίνει την
περασμένη Τετάρτη. Την ώρα, όμως, που τελείωνε τη δεκάλεπτη ομιλία του ο
Διαμαντής Πεπελάσης, ξέσπασε μια μπόρα, μα τι μπόρα! Φύγαμε – 1.500 άνθρωποι –
μουσκίδι! Η εκδήλωση αναβλήθηκε για την Πέμπτη. Πάλι 1.500 Ροδίτες στις
κερκίδες. Αλλά αυτήν τη φορά ο καιρός ήταν φιλικός. Και ο Αγαπητός, που
τραγούδησε, αποθεώθηκε! Όπως αποθεώθηκαν και ο Τάκης Βούης και η Πρέκα και η
Ελευθερίου και η Παγιούλα και οι νέοι της χορωδίας του δήμου.

Τρελαίνομαι για τη Ρόδο! Ιδίως η παλιά πόλη «μού σπάει την καρδιά»! Μού έλεγε
ο Ζαχαριάδης, ότι μόνο από την οδό Σωκράτους περνάνε κάθε βράδυ περισσότερα
από 3.000 άτομα! Και οι νέοι που συχνάζουν σε εστιατόρια, καφενεία κ.λπ.
ξεπερνούν τους 5.000! Και δικαίως. Ένα τέτοιο «παγκόσμιο μνημείο» και ποιος
δεν θα ‘θελε να το επισκεφτεί και να το ζήσει, έστω και για λίγο.

Ανέβηκε ο τουρισμός εφέτος. Τα κρουαζιερόπλοια πάνε κι έρχονται, βαρυφορτωμένα
με χιλιάδες τουρίστες. Την Παρασκευή, που έφυγα, είδα στο λιμάνι και ένα
τουρκικό, γιγαντιαίο, κρουαζιερόπλοιο. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, δεν μου
φαίνεται καθόλου παράξενο το ότι ο πληθυσμός της Ρόδου και των περιχώρων της
έχει αυξηθεί τα τελευταία 10 χρόνια κατά 27%, ενώ η επιχειρηματική
δραστηριότητα παρουσίασε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση: 37%! Ωραία πράγματα…