ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Τυραννικοί καβαλάρηδες

Κάποτε συμβόλιζαν την ελευθερία. Ακόμα τη συμβολίζουν, εδώ που τα λέμε. Τη
συμβολίζουν και την παρασυμβολίζουν και την διεμβολίζουν, άμα λάχει. Κι όχι
μόνο αυτή. Και κάνα πεζό άμα βρεθεί στον δρόμο τους, τον διεμβολίζουν κι
αυτόν. Η ελευθερία τους έχει γίνει σκλαβιά των αλλοφύλων. Διότι είναι φυλή,
λέει. Έτσι την ονομάσαμε, τη χαϊδέψαμε, χαμογελάσαμε, τη ζηλέψαμε, τη
ματιάσαμε, την υμνήσαμε και με κάθε τρόπο την κακομάθαμε. Διότι είναι νέα φυλή
οπωσδήποτε, έστω κι αν μερικοί επιμένουν να γερνάνε μαζί της. Έχει την ορμή
την αχαλίνωτη της αδέκαστης ομορφιάς. Έχει τη γοητεία των άγριων αλόγων. Έχει
τον ερωτισμό αιώνων ιππασίας. Έχει… και τι δεν έχει. Δεν έχει μέτρο, δεν
έχει όριο, δεν καταλαβαίνει τίποτα. Φανάρια, διαβάσεις, πεζοδρόμια,
πεζόδρομοι, σκαλιά, νύχτα μέρα, κατευθύνσεις δρόμων, λουρίδες, δεν υπάρχουν
γι’ αυτήν. Με τις δυο ρόδες πάει παντού. Κανείς δεν τολμάει να τα βάλει μαζί
της. Ποιος να τα βάλει, με τα νιάτα, την ομορφιά κ.λπ.; Οι αναβάτες είναι
τολμηροί, είναι ευπαθείς. Πρώτοι στις στατιστικές θυμάτων τροχαίου. Ακολουθούν
οι δεύτεροι με διαφορά, οι επιβάτες γιωταχί. Ναι, είναι νέοι και συγκινητικοί
οι μοτοσυκλετιστές, χρειάζονται υπεράσπιση, χρειάζονται υποστήριξη. Αλλά γιατί
όταν υπερασπίζεσαι και υποστηρίζεις κάτι, πρέπει να το σκυλομετανιώνεις τόσο
σύντομα; Γιατί να έχει χαθεί πια η πιθανότητα να περάσεις ένα φανάρι με
πράσινο χωρίς να τρέμεις ότι θα σε χτυπήσει μηχανάκι; Γιατί όταν ανεβαίνουν
και σε απειλούν στο πεζοδρόμιο δεν δικαιούσαι ούτε να τους αγριοκοιτάξεις;
Γιατί όταν ανεβαίνοντας στο πεζοδρόμιο σκοτώνουν πεζούς, δεν περνάει καν στις
ειδήσεις; Θεωρείται φυσική τάξη των πραγμάτων; Γιατί σε θεωρούν αντιδραστικό
αν ζητήσεις να αφήσουν λίγο χώρο να περάσεις στο οδόφραγμα που φτιάχνουν
παρκάροντας; Πόσο πρέπει η καθημερινή αλήθεια να διαψεύσει τον μύθο τους, για
να ομολογήσουμε ότι δεν τους αντέχουμε άλλο;