ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Σύνταγμα

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ. Γκρίλλας, Γαρέφη 43, Λάρισα, γράφει:

«Τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας, άρχισε να γίνεται ευρεία συζήτηση για την
αναθεώρηση του Συντάγματος. Και ενώ συζητάμε για την ίδρυση ιδιωτικών
πανεπιστημίων, την άρση της μονιμότητος στο Δημόσιο, τη βουλευτική ασυλία, την
αύξηση του αριθμού των βουλευτών της Επικρατείας από 12 σε 30 και άλλα θέματα,
κουβέντα δεν γίνεται για τη μείωση του αριθμού των βουλευτών, που
ομολογουμένως οι 300 είναι πάρα πολλοί για μια μικρή και πτωχή χώρα όπως είναι
η Ελλάδα.

Ας μην αυταπατάται κανένας. Δεν πρόκειται να αποκτήσουμε μικρό και ευέλικτο
κυβερνητικό σχήμα, να ελαττωθεί ο αριθμός των Μητροπολιτών, που ξεπερνούν τους
80, όταν στη Ρωσία των 140.000.000 είναι 60, ο αριθμός των εκατοντάδων αν όχι
χιλιάδων μη αναγκαιούντων, αντινομαρχών, αντιδημάρχων και τόσων άλλων
προέδρων, αντιπροέδρων, διοικητών, υποδιοικητών διαφόρων ΔΕΚΟ και δημοσίων
οργανισμών και πάσης φύσεως αναπληρωτών και αφανών τρωκτικών, που
μισθοδοτούνται και μάλιστα πλουσιοπάροχα από τον ελλειμματικό προϋπολογισμό
της χώρας μας.

Είναι καιρός πιστεύω να κατανοήσουν επιτέλους οι Έλληνες πολιτικοί και να
συνειδητοποιήσουν, ότι για όσο χρόνο στις αποφάσεις τους, στις πράξεις τους
και στις ενέργειές τους προτάσσουν το διαβόητο πολιτικό κόστος και πρωτίστως
σκέπτονται μόνο την επανεκλογή τους και τη διατήρησή τους στα κρατικά αξιώματα
και είναι δέσμιοι των κομματικών μηχανισμών που τους στηρίζουν, ένα πράγμα
είναι βέβαιον: ότι η χώρα μας θα εισπράττει συνέχεια την ατολμία, την απραξία,
την ακινησία, τη μιζέρια και την κακομοιριά σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

Κύριε Παπαδόπουλε, η χώρα μας έχει ανάγκη από βαθιές τομές στη Δημόσια
Διοίκηση, στην Παιδεία, στην Οικονομία και γενικά σε όλη την κρατική μηχανή
και διοικητική διάρθρωση του κράτους και δυστυχώς στον ορίζοντα δεν φαίνεται
να υπάρχουν εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις και οι πολιτικοί ηγέτες που να είναι
αποφασισμένοι να θέσουν επιτέλους “τον δάκτυλό τους επί τον τύπον των ήλων”
και ανάλογα να πράξουν για το καλό του τόπου».

Σημείωση: Όπως έχω γράψει κατ’ επανάληψιν, όλα τα γράμματα, σχεδόν,
δημοσιεύονται. Παίρνουν όμως μοιραία τη σειρά τους, γιατί είναι πάρα πολλά.