ΓΝΩΜΗ Σοδειά ενέργειας

Όποτε ο ΟΠΕΚ έδειχνε λίγο παραπάνω ζήλο όσον αφορά την άνοδο των τιμών του
πετρελαίου τη δεκαετία του ’70, ο θρυλικός υπουργός Πετρελαίου της Σαουδικής
Αραβίας σεΐχης Άχμεντ Ζακί Γιαμάνι συνήθιζε να λέει στους συναδέλφους του: «Να
θυμάστε, η εποχή του λίθου δεν τελείωσε επειδή μας τελείωσαν οι πέτρες».

Αυτό που εννοούσε ήταν ότι η εποχή του λίθου τελείωσε επειδή οι άνθρωποι
εφηύραν εναλλακτικά εργαλεία. Η εποχή του πετρελαίου δεν θα τελειώσει επειδή
θα μας τελειώσει το πετρέλαιο. Θα τελειώσει επειδή η τιμή του πετρελαίου θα
αυξηθεί τόσο που ο κόσμος θα αναγκαστεί να στραφεί σε εναλλακτικές λύσεις. Ο
Γιαμάνι προειδοποιούσε τους συναδέλφους του να μην γίνουν τόσο αδηφάγοι ώστε
να ενεργοποιήσουν αυτά τα ανακλαστικά του κόσμου, αναγκάζοντάς τον να στραφεί
σε εναλλακτικές λύσεις.

Υπερβολικά αργά – το πετρέλαιο, στα 70 δολάρια το βαρέλι, έχει ήδη
ενεργοποιήσει αυτά τα ανακλαστικά. Μία από τις εναλλακτικές λύσεις που μοιάζει
να έχει μέλλον, είναι η αιθανόλη, ένα καύσιμο που βασίζεται στην αλκοόλη και
φτιάχνεται από καλαμπόκι, ζαχαροκάλαμο ή οποιαδήποτε βιομάζα. Ήρθα στη
Βραζιλία για να κατανοήσω καλύτερα τι ισχύει και τι όχι όσον αφορά το θέμα της
αιθανόλης, επειδή η Βραζιλία έχει πρωτοστατήσει στο θέμα αυτό.

Η εντύπωσή μου, αφού μίλησα με πολλούς Βραζιλιάνους ειδικούς, είναι ότι όχι
μόνον τα καύσιμα από αιθανόλη έχουν μέλλον, αλλά εμείς οι Αμερικανοί δεν
έχουμε καν αρχίσει να συνειδητοποιούμε όλες τις δυνατότητες αυτού του
καυσίμου. Με μονάχα λίγες τεχνολογικές καινοτομίες, η Βραζιλία πράγματι θα
μπορούσε να εξελιχθεί στη Σαουδική Αραβία της ζάχαρης και όντως θα μπορούσαμε
έτσι να πετύχουμε το ενεργειακό όνειρό μας, να «φυτρώνουν» γύρω μας βαρέλια με
καύσιμα.

Ρώτησα τους Βραζιλιάνους ειδικούς τι θα έκαναν εάν βρίσκονταν στη θέση του
Αμερικανού προέδρου. Η απάντηση ήταν ομόφωνη: θα απαιτούσαν από τις
αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες να διατηρούν αντλίες με καύσιμο αιθανόλης
σε όλα τα πρατήρια καύσιμων, θα απαιτούσαν από όλες τις αμερικανικές
αυτοκινητοβιομηχανίες να κάνουν όλα τα αυτοκίνητά τους ικανά να τροφοδοτούνται
με διαφόρων ειδών καύσιμα και θα έδιναν τέλος στην τρελή ταρίφα του 54% που
έχουμε επιβάλει στην εισαγόμενη αιθανόλη ζάχαρης (για να προστατεύσουμε τους
αγρότες μας). Μετά θα άφηναν την αγορά να λειτουργήσει μόνη της.

Τότε η ζήτηση για αιθανόλη θα αυξανόταν ιλιγγιωδώς. Αυτό θα ενίσχυε τους
δημοκράτες στο ημισφαίριό μας και θα εξασθένιζε τους δυνάστες του πετρελαίου
στη Μέση Ανατολή. Μακάρι να είχαμε το μυαλό της Βραζιλίας.