ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Η Μαριορή

Οι υπάλληλοι του ΟΣΕ διαμαρτύρονται επειδή η διοίκηση σχεδιάζει να βάλει
κάμερες στα τρένα. Όλα τα έχουν τα τρένα δηλαδή, είναι τα σούπερ τρένα, ουρά η
πελατεία για να βγάλει εισιτήρια, πρότυπο συγκοινωνίας σε ανεπτυγμένη – πλέον
– χώρα, πρότυπο για όλους τους γείτονες, που ακόμα αναπτύσσονται και δεν μας
φτάνουν έτσι που τρέχουμε (με το τρένο), οι κάμερες έλειψαν. Αν και για
μερικούς οι κάμερες είναι το πρώτο αναγκαίο. Νιώθουν ανασφάλεια. Θέλουν
αστυνόμευση. Περισσότερη αστυνόμευση. Κάποιον να τους προσέχει. Ο κόσμος που
τους περιτριγυρίζει είναι εχθρικός, είναι κακός, αποτελείται από εγκληματίες,
κυρίως, στο μεγαλύτερο ποσοστό του. Χρειάζονται αστυνόμευση πιο πολύ από
ταχύτητα, ακρίβεια, κομφόρ, αναπαυτικές καρέκλες, φαγητό που να τρώγεται.
Σεκιουριτάδες με αυτόματα κατά προτίμηση, κρεμασμένα στον ώμο, να μαζεύονται
παρέες παρέες, να γεμίζουν τα καθίσματα, να τρώνε τυρόπιτες, να πίνουν
φραπέδες και να γελάνε δυνατά. Είναι πολύ ασφαλές. Δεν είδατε η Αθήνα που
γέμισε με μαυροφορεμένους της Δημοτικής Αστυνομίας; Τα έλυσε τα προβλήματά
της. Ούτε σκουπίδια έχει πια, ούτε αποκλεισμένα πεζοδρόμια, ούτε παρκαρισμένα
μηχανάκια κι αυτοκίνητα παντού, ούτε σκατά σκύλων να πατάς να γλιστράς τη
νύχτα και να πέφτεις να σπας το πόδι σου. Το ανέλαβαν οι αστυνόμοι. Και τι
φιγούρα κάνουνε με τα δερμάτινά τους στο φρεσκοβαμμένο φόντο των προσόψεων,
άλλο πράγμα! Ε, να μην έχει και το τρένο κάτι σαν σεκιούριτι; Πρώτα να
αποκτήσει καλύτερες γραμμές, λέτε; Κι ύστερα πώς θα διασκεδάζουν αυτοί οι
καημένοι οι νεαροί και οι νεαρές, να μας βλέπουν από τις κάμερες να βαριόμαστε
στα πολυτελή καθίσματα και να ανυπομονούμε; Θα πλήττουν πολύ. Ενώ τώρα η ζωή
στα βαγόνια και οι περιπέτειες των επιβατών έχουν πολλή φάση.