ΓΝΩΜΗ Τελευταία ευκαιρία

Το Σάββατο ανοίγει η αυλαία των προκριματικών του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος
για την πρωταθλήτρια Ελλάδα, η οποία αντιμετωπίζει τη Μολδαβία εκτός έδρας.
Αυτονόητο είναι – έστω κι αν κάποιοι το έχουν ξεχάσει ήδη – ότι πρέπει να
υπερασπιστούμε τον τίτλο μας, όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη.

Μετά τον Ιούλιο του 2004 οπότε και κατακτήσαμε το Ευρωπαϊκό, η Εθνική αντί να
ακτινοβολεί ή έστω να παίζει υποφερτά, δεν βλέπεται. Έρπει, απογοητεύει και σε
αρκετές περιπτώσεις προκαλεί οργή. Είναι η τελευταία ευκαιρία να αποδείξουν οι
παίκτες και ο προπονητής ότι κάτι απέμεινε από το «έπος της Πορτογαλίας».
Διότι δεν είναι δυνατόν να καταρρεύσει μια πρωταθλήτρια Ευρώπης χωρίς την
παραμικρή αντίδραση.

Πρόπερσι, στον πρώτο επίσημο αγώνα μετά τον θρίαμβο στην Πορτογαλία,
γελοιοποιηθήκαμε από την Αλβανία. Φέτος δεν υπάρχουν περιθώρια. Εάν ορισμένοι
εξακολουθούν να ακροβατούν πάνω στο καλάμι της εκτυφλωτικής επιτυχίας, ας
προσγειωθούν επί τέλους για το καλό του ποδοσφαίρου. Εάν ο Ρεχάγκελ έχει
εμμονές με κάποιους παίκτες και δεν τους αλλάζει με τίποτα, παρά τα ρεζιλίκια
που έχουμε υποστεί, ας θυμηθεί ότι και ο ίδιος εξευτελίζεται με το να
κουβαλάει έναν τίτλο ο οποίος κατάντησε κίβδηλος.

Το Σάββατο είτε θα αρχίσει μια νέα προσπάθεια, μια νέα εποχή για την Εθνική,
είτε θα μπει ταφόπλακα στο μνήμα που ήδη έχουν σκάψει – δύο χρόνια τώρα – οι
πρώην θριαμβευτές και νυν ποδοσφαιρικοί νεκροθάφτες. Εξυπακούεται ότι δεν
ξεχνάμε την Πορτογαλία. Και για τον λόγο αυτόν δεν ανεχόμαστε συχνά-πυκνά να
παριστάμεθα σε ποδοσφαιρικές κηδείες…