Το τέταρτο κουδούνι

«Η τόση (σ.σ. αντιγράφω ακριβώς) υπερυποστήριξή του (σ.σ. του προέδρου του
Ελληνικού Φεστιβάλ Γιώργου Λούκου) από τα μέσα καταντά έως και ύποπτη».

Μάαααλιστα… Αυτά διάβασα να λέει σε κυριακάτικη συνέντευξή του ο
Γιάννης Μπέζος. «Ας μην προτρέχουν κάποιοι και ας μην τον στηρίζουν με
τόση θέρμη, γιατί καταντά πολύ ύποπτο», επιμένει. Επιμένει τόσο που καταντά
έως και ύποπτο…

Τέλειο! Τα Canadaire – τα πυροσβεστικά υδροπλάνα – μόλις τώρα, που
λέτε, ανακαλύψαμε ότι δεν είναι κατάλληλα για τις κλιματολογικές συνθήκες της
Ελλάδας. Αλλά μόνο για του Καναδά… Και παθαίνουν βλάβες, λέει, και δεν
μπορούν να πετάξουν σε θερμοκρασίες πάνω από 38 βαθμούς, όταν τότε ακριβώς
είναι που ανάβουν εδώ οι φωτιές, και δε μπορούν να προσθαλασσωθούν, για ν’
αντλήσουν νερό, όταν έχει κύμα – κάνουν μόνο για τις καναδέζικες λίμνες…

Μα, κανείς απ’ αυτούς που τα παράγγελναν δεν το ‘χε προσέξει; Αφού το
λέει και τ’ όνομά τους: Canadaire. Εκ του Canada…

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

«Γυναίκες στα χιόνια». Η κωμωδία των Καβαλιωτών αδελφών Κούφαλη – του
Κωνσταντίνου και του Αντώνη – που πρωτοπαρουσιάστηκε τη σεζόν 2004-05 απ’ το
ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου, παίρνει την άγουσα προς Αθήνας.

Θα την ανεβάσει τον Οκτώβριο, στο θέατρο «Αρώνη», που τον έχει στεγάσει ως
θιασάρχη για τρεις σεζόν στο παρελθόν, ο Κώστας Σπυρόπουλος (στη φωτογραφία).

Η Φωτεινή Μπαξεβάνη, η Χριστίνα Θεοδωροπούλου κι η Αλίνα Κωτσοβούλου θα
παίξουν τις τρεις απ’ τις έξι γυναίκες τού χωρίς – παρόντα – άντρα έργου. Η
υπόλοιπη διανομή καταρτίζεται.

Έχει ρέντα, πάντως, φέτος το «Γυναίκες στα χιόνια». Το χειμώνα θα
παιχτεί και στην Κύπρο – στην Λεμεσό – απ’ τη δραστήρια ΕΘΑΛ που διευθύνει ο
Μηνάς Τίγκιλης.

Στο μεταξύ, όμως, το ανακάλυψαν κι οι ερασιτέχνες της Λαϊκής Σκηνής του
ΜΕΑΣ (Μορφωτικού Εκπολιτιστικού Αθλητικού Συλλόγου) Λήμνου. Και ήδη το
ανέβασαν – με πολλή σοβαρότητα μου λένε – τον Ιούλιο στην Μύρινα, σε
σκηνοθεσία Ελένης Τσιγιάννη.

Την «Αγγέλα» του Γιώργου Σεβαστίκογλου παρουσίασε φέτος το καλοκαίρι η
ΕΘΑΛ. Σε σκηνοθεσία Μηνά Τίγκιλη (φωτογραφία). Ενώ για τον Σεπτέμβριο
ετοιμάζει εκδηλώσεις – συμπόσιο, μουσική βραδιά, θεατρικό αναλόγιο, έκθεση
βιβλίου και φωτογραφίας παραστάσεων… – για τα πενήντα χρόνια απ’ το θάνατο
του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Όσο για τη σεζόν 2006-’07, εκτός απ’ το «Γυναίκες στα χιόνια», έχει
προγραμματίσει για την Παιδική Σκηνή – ολοκληρώνοντας το αφιέρωμα στον Μπρεχτ
– το βασισμένο στον μπρεχτικό «Κύκλο με την κιμωλία» έργο του Γιάννη
Καλατζόπουλου «Η σολομώντεια λύση» σε σκηνοθεσία Κώστα Καζάκα και για την
Κεντρική, «Τα κοκκινομπλέ πατίνια» του Σταύρου Τσιώλη με σκηνοθέτη τον Άδωνι
Φλωρίδη, το «Όλα όσα κάνουμε από έρωτα» του Άλαν Έικμπορν σε μετάφραση
Χριστίνας Μπάμπου – Παγκουρέλη – θα σκηνοθετήσει ο Ηλίας Δημητρίου -, το
«Αγαπητή Γιελένα…» της Λιουντμίλα Ραζουμόφσκαγια σε μετάφραση Αλεξάνδρας
Ιωαννίδου και σκηνοθεσία Μηνά Τίγκιλη και την επανάληψη του «Γυρισμού» του
Πίντερ που επίσης έχει ανεβάσει ο Μηνάς Τίγκιλης.

Και για το επόμενο καλοκαίρι το «Χάσαμε τη θεία. Στοπ» του Γιώργου
Διαλεγμένου που θ’ ανεβάσει ο Πολύκαρπος Πολυκάρπου.

Φαίνεται είναι το πιο «in» στις πολιτιστικές
σελίδες των ημερησίων εφημερίδων επ’ εσχάτοις και δεν το ‘χα πάρει χαμπάρι. Να
ξαναδημοσιεύονται τα ίδια κείμενα!

Τη μια, διαβάζω, σε κυριακάτικο φύλλο, το ίδιο ακριβώς σχόλιο – και
μάλιστα με «πατάτα» καυτή, να βγάζει μάτι… – που ‘χαν δημοσιεύσει μια
Κυριακή πριν.

Την άλλη – το κλου! -, βλέπω, επίσης σε φύλλο κυριακάτικο, απλωμένο, εν
όψει παραστάσεων στην Επίδαυρο, σε μια ολόκληρη σελίδα ρεπορτάζ για τον
«Πλούτο» του Θύμιου Καρακατσάνη – άλλες, πάλι, φρικώδους αισθητικής αφίσες
στην Αργολίδα… – με το ίδιο κείμενο, ελάχιστα «ρετουσαρισμένο», που ‘χε
δημοσιευτεί, πιο «μαζεμένο», στο ημερήσιο της ίδιας εφημερίδας κάπου δυο μήνες
πριν, εν όψει της πρεμιέρας της παράστασης στο «Αθήναιον».

Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια… Σιγά μόνο μην πάρουν κανέναν τα σκάγια…

Δε θα ‘ναι, τελικά, ο Νίκος Μαστοράκης μεταξύ των δέκα σκηνοθετών των
«Δέκα Εντολών» στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού – θα συνεργαστεί, πάντως, με
την Πειραματική κάνοντας μονόπρακτα Βασίλη Ζιώγα.

Στη θέση του, ο Θοδωρής Αμπαζής.

Όπου η θεατρική εκδοχή – εις πρώτην παγκόσμιαν πρώτην – της ταινίας του
Βιμ Βέντερς «Τα φτερά του έρωτα», που ετοιμάζεται πυρετωδώς (στην κεντρική
φωτογραφία ο Στέλιος Χριστοδουλίδης και ο Γιάννης Ροζάκης) απ’ τα παιδιά του
«Altra Terra» – σκηνοθετεί ο Γρηγόρης Χατζάκης – για να παιχτεί, 8 με 20
Σεπτεμβρίου, με… αεροπλάνα και βαπόρια ή εν πάση περιπτώσει με λεωφορείο και
σε διάφορα σημεία της Αθήνας, θα ταξιδέψει και Θεσσαλονίκη.

Τον Νοέμβριο, για τρεις παραστάσεις στο πλαίσιο του Φεστιβάλ
Κινηματογράφου. Που η «καρδιά» του θα ‘ναι αφιέρωμα στον Βιμ Βέντερς, με πλήρη
ρετροσπεκτίβα στο έργο του γερμανού σκηνοθέτη, παρουσία του. Πολύ έξυπνη ιδέα.

Εγώ, το αμάρτημά μου, σας το ‘χα εξομολογηθεί: με τόσο σύγχρονο χορό
που ‘δα φέτος το καλοκαίρι ήρθα κι έγκωσα. Σε τέτοιο σημείο που μια «Ζιζέλ» να
την έχω νοσταλγήσει.

Και «Ζιζέλ», ας το πάρω πια απόφαση, δε θα δω. Αλλά, πριν αλέκτορα
φωνήσαι, να την – πάλι με χρόνια, με καιρούς… – η «Μπαγιαντέρα». Μας έρχεται
στο Ηρώδειο, 13, 14 και 15 Σεπτεμβρίου, από Στοκχόλμη μεριά – Βασιλικό Μπαλέτο
της Σουηδίας – και μάλιστα με την υπογραφή Νατάλια Μακάροβα (φωτογραφία) στην
ούγια – χορογραφεί «κατά Πετιπά».

Εμπρός της – ελληνικής – γης οι καταπιεσμένοι εραστές της
πουέντ, του τουτού οι παραγκωνισμένοι λάτρεις, της πιρουέτας οι στερημένοι
φαν! Η ώρα της λευτεριάς έφτασε! Αλαλάξτε! Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που
τρώγεται κρύο.

«Το Τέταρτο Κουδούνι» απ’ την επόμενη Πέμπτη… αργεί. Λόγω –
καθυστερημένων – θερινών διακοπών. Για τέσσερις βδομάδες. (Μεταξύ μας: τα
μαζεύω και φεύγω πάντα Σεπτέμβριο για να μην ακούω διαρκώς
Σε(μ)πτέ-βριο να τον ανεβάζουν, Σε(μ)πτέ-βριο να τον
κατεβάζουν…).

Ραντεβού τον… Οκτώ(μ)βριο! Στις 5 του μήνα, μέρα Πέμπτη πάντα.