ANAΛΩΣIMA Aδελφοποίηση

Φέτος το καλοκαίρι ο καύσωνας πριν έρθει εδώ… επισκέφθηκε και το Ταλίν της
Εσθονίας. Κάτι σαν πρόγραμμα σύγκλισης έβαλε με το νου του, να βοηθήσει τους
Ευρωπαίους να ενοποιηθούν, να αδελφοποιηθούν, να έλθουν κοντά ο ένας στον
άλλον και ξεκίνησε από τα βόρεια, με μεσογειακές πινελιές. Τρέλανε τους
Γερμανούς, τους Σκανδιναβούς· όλους τους ξανθούς βόρειους τέλος πάντων.
Βρέθηκαν οι άνθρωποι απροετοίμαστοι, χωρίς αιρ κοντίσιον στα τρόλεϊ, χωρίς
ανεμιστήρες, χωρίς μελανίνη στο δέρμα και κυρίως χωρίς να έχουν καλλιεργήσει
αυτήν τη κουλτούρα των καλοκαιρινών διακοπών που μας διακρίνει εμάς τους
νότιους, και μας παρηγορεί με το ημίγυμνο σύμπαν της. Έτσι, τους βρήκε να μην
έχουν ούτε τραμ για τις πλαζ, ούτε ψάθες για την ηλιοθεραπεία, ούτε τη
συνήθεια να αφήνονται λιγάκι μπροστά στην υπερδύναμη της ζέστης, να λένε
μάλιστα, παραδίνομαι, σηκώνω τα χέρια ψηλά, ή μάλλον τα ακουμπώ ήσυχα στο πλάι
και δεν σαλεύω. Αλλά μέσα στην περηφάνια, περνάει και μια σκέψη από το μυαλό
μας: αυτό το φαινόμενο του θερμοκηπίου μήπως το έχουν προβλέψει λάθος; Μήπως
δεν θα γίνει έτσι ακριβώς όπως το λένε, ζέστη παντού; Μπας και αντί να
ζεστάνει τα βόρεια και τα νότια να τα κάψει, μπας και απλώς θα αναποδογυρίσει
τα πράγματα; Να δροσίσει δηλαδή τον Νότο και να ζεστάνει τον Βορρά, έτσι που
σε μερικά χρόνια να έχουν εκείνοι αιρ κοντίσιον και ανεμιστήρες και μεγάλες
διακοπές και τραμ για την παραλία και ψάθες· κι εμείς; Τι θα κάνουμε εμείς που
έχουμε τόσο ωραία μάθει να σεβόμαστε την υπερδύναμη της ζέστης; Θα πρέπει να
γίνουμε εκπαιδευτές, να πηγαίνουμε εκεί να τους δείχνουμε ποιος είναι ο πιο
σωστός τρόπος να την αντιμετωπίζουν.