ANNA ΣYNΟΔINΟY «Kι εγώ σε χοντροφαρσάρες έπαιζα…»

«Δεν μπορείς να τον εκμοντερνίσεις τον λόγο τον ποιητικό του αρχαίου δράματος. Είναι μουσική. Πώς να παίξεις διαφορετικά τον Μπαχ; Είναι σαν να μου λέτε οι Κινέζοι να παίξουν διαφορετικά το παραδοσιακό τους θέατρο. Δεν μπορούν να ξεφύγουν. Γιατί έτσι είναι γραμμένο, έτσι είναι “ζωγραφισμένο”», λέει η Άννα Συνοδινού

«Ο Χάρης Ρώμας έχει ένα φοβερό ταλέντο. Και έχει ένα σεξ απίλ ο άνθρωπος.
Εντάξει, έχει παίξει αυτά που έπαιξε. Αλλά κι εγώ δεν έχω παίξει και μπούρδες;
Την Γιουγιού, μια καραπουτα…άρα, στο “Τράβα το κορδόνι”, μια χοντροφαρσάρα,
δεν έπαιζα, που έπεφτε ο κόσμος από τα γέλια, όταν με φώναξαν το ’55 ο Μινωτής
και ο Χουρμούζιος να πάω στο Εθνικό για να κάνω Πολυξένη στην “Εκάβη”; Ο Χάρης
είναι ένας άνθρωπος με πολύ ωραία ελληνικά, ευφάνταστος πάνω στη σκηνή, δεν
κάνει κανενός είδους σαχλαμάρα… Είναι ένας Διόνυσος που πολύ σωστά
παραπαίει. Εμένα με κατέπληξε. Και ο κόσμος τον καταχειροκροτεί».

H Άννα Συνοδινού υπερασπίζεται πληθωρικά τις επιλογές της και τους συνεργάτες
της.

Φλας μπακ: 30 Ιουνίου 1956. Στρογγυλά πενήντα χρόνια πριν. H μαθήτρια του
Δημήτρη Ροντήρη που αποφοίτησε με άριστα από την Δραματική Σχολή του Εθνικού
ερμηνεύει στο 2ο Φεστιβάλ Επιδαύρου την Αντιγόνη στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή
με το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή: μια ιστορική παράσταση.
Δημιουργείται το αδιαχώρητο. Αποθέωση! Και η νεαρή – 29χρονη – ηθοποιός
θριαμβεύει. Ο «Ταχυδρόμος» της κάνει – πρωτοφανές! – εξώφυλλο με φόντο το
αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. H Άννα Συνοδινού, με σκηνική πείρα μόλις επτά
χρόνων, καθιερώνεται. Ως η κατ’ εξοχήν νέα ερμηνεύτρια της τραγωδίας μετά την
Κατίνα Παξινού. Και τι δεν έχει παίξει έκτοτε…

Πενήντα ένα χρόνια Επίδαυρο μετράει η Κυρία Συνοδινού – η αρχαιότερη!
-, πενήντα επτά στο αρχαίο δράμα. Και δεν το βάζει κάτω. Ακμαιότατη, φέτος
επανέρχεται. Με την «Αττική Σκηνή» και με Αριστοφάνη. Θα ερμηνεύσει την
Ιέρεια, ένα ρόλο ειδικά φτιαγμένο για εκείνη με βάση τα κείμενα των στασίμων
της κωμωδίας, πλάι στον Χάρη Ρώμα – Διόνυσο, τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση, τον Ηλία
Λογοθέτη, τον Βασίλη Κολοβό και άλλους, στους εκτός Φεστιβάλ «Βατράχους» που
έχει ανεβάσει ο Θανάσης Θεολόγης.

«Δεν είχα φωνή για τραγωδία», εξομολογείται για το ξεκίνημά της. «Είχα καλές
χορδές, είχα γερούς πνεύμονες, είχα διάφραγμα αλλά δεν είχα καμία τεχνική. Και
επειδή ήμουν πάρα πολύ λεπτή και ψηλή και δεν έτρωγα εζαλιζόμουνα και έπεφτα
λιπόθυμη. Μπαμ και κάτω! Ο Χορός έχει πολλή κούραση. Είσαι σαν τον
τραγουδιστή. Χρειάζεσαι τεράστιες εισπνοές. Πρέπει να μιλάς με ένα
συγκεκριμένο ρυθμό γιατί τα κείμενα αυτά είναι έμμετρα και με μία γλώσσα που
δεν μπορείς να της μεταβάλεις τα μουσικά της μέτρα. Δεν μπορείς να την κάνεις
καθημερινή κουβέντα. Γιατί τότε χάνεται ο υψηλός ποιητικός λόγος που τον θέλει
το κοινό. Το κοινό, στην εκκλησία πάει όταν έρχεται στην Επίδαυρο. Σαν
προσκύνημα».

Δεν νομίζω, κ. Συνοδινού, ότι συμβαίνει πια αυτό. Όταν γέμισε η Επίδαυρος
από πρωταγωνιστές με πρόσκαιρες επιτυχίες στην τηλεόραση, το κοινό για άλλους
λόγους έρχεται…

«Τότε προσκύνημα ήταν. Και το κοινό ήταν που στήριξε το Φεστιβάλ. Έρχονταν με
τα γαϊδούρια, με τα ποδήλατα, με τα τρίκυκλα, με τα πούλμαν, με τα βαπόρια…
– ούτε δρόμος δεν υπήρχε. Μετά τον Εμφύλιο, με το 30% των Ελλήνων στο
Παραπέτασμα, αυτοί που έρχονταν κάπου ήθελαν να ακουμπήσουν την ψυχή τους. Στο
μεταξύ, βέβαια, δημιουργήθηκαν άλλες συνθήκες – τουριστικές, οικονομικές… Μη
σας κάνει εντύπωση».

Γίνεται να επιμένουμε στην ερμηνεία του αρχαίου δράματος με βάση τη σχολή
του Φώτου Πολίτη, του Δημήτρη Ροντήρη και του Αλέξη Μινωτή σήμερα; Δεν ηχούν
πια αυτές οι απόψεις ξεπερασμένες, συντηρητικές και μουσειακές;

«Ποιος συνεχίζει πια τη σχολή αυτή; Κανείς δεν έχει μείνει. Εμείς, πάντως, οι
λίγοι, που θεωρούμαστε πρόσωπα αρμόδια να παίξουμε τέτοια πράγματα γιατί
“ψηθήκαμε” στο είδος, δεν θα την γκρεμίσουμε. Θα την τροποποιήσουμε.

Δεν έχω στομφάρει ποτέ. Εκτός κι αν απαιτείται. Όταν κάνεις την Κλυταιμνήστρα
δεν μπορείς να μιλάς σαν τη γειτόνισσα από το απέναντι μπαλκόνι. Ο λόγος θα
είναι σκληρός, ρυθμικός, χτυπητός. Είναι φασιστικά αυτά που λέει. Και κανένας
φασίστας δεν μίλησε ποτέ με τον απλό λόγο, με τη γλυκύτητα και την
καθημερινότητα.

Πάντως αυτή η σχολή που λέτε ήταν η μόνη. Εκτός της σχολής του “Θεάτρου
Τέχνης” και του Κάρολου Κουν που πολλά πολύ σημαντικά έκανε αλλά τον άκουσα να
λέει σε μια εκπομπή που του είχαν κάνει στην τηλεόραση: “Το αρχαίο δράμα
πρέπει να παίζεται κλασικά”».

Όσο για το “μουσειακές”… Γιατί θέλετε, ντε και καλά, να το χώσετε το αρχαίο
δράμα στο μουσείο; Αφού σφύζει από ζωή και πραγματικότητα!».

«H αρχαία Ελλάδα στο απόλυτο μεγαλείο της»

«Είμαι ευτυχής που κάνω τη δουλειά αυτή τόσα χρόνια», λέει η Άννα Συνοδινού.
«Τη λατρεύω και ζω γι’ αυτήν. Δεν λέω ότι κάνω επάγγελμα ­ δεν με ενδιαφέρει
αυτό».

Πλάι της, σε όλη τη διάρκεια της συνέντευξης ο αγαπημένος της σύντροφος ­
κοντεύουν τα εξήντα χρόνια μαζί ­ Γιώργος Μαρινάκης, κάποτε αθλητής. «Μας
ενώνουν οι κερκίδες και ο στίβος του σταδίου και του αρχαίου θεάτρου. Ένα
κοινό ιδανικό: η αρχαία Ελλάδα στο απόλυτο μεγαλείο της. Δεν μιλώ με στόμφο.
Με ένα γέμισμα ψυχής μιλώ. Και ευχαριστώ τον Θεό και την πατρίδα μου που μου
έδωσαν την ευκαιρία να τα ζήσω όλα αυτά».

Οπωσδήποτε Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος!

Ως Ιέρεια στους «Βατράχους», που θα παρουσιαστούν την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο

«Εκείνο που χρόνια με καίει είναι η δημιουργία ενός Ινστιτούτου, ενός
Ιδρύματος, μιας Σχολής… – όπως θέλουν ας το πούνε – για τη μελέτη του
αρχαίου δράματος.

Έχει ξεκινήσει αυτή η ιστορία από τον Σικελιανό, από τον Ροντήρη, από τον
Καρζή… Συζήτησα σε επερώτηση στην Βουλή, όταν ήμουν βουλευτής, την πρόταση
του Σικελιανού που χρονολογείται από το 1934! Αλλά το ψήφισμα που έγινε για τη
δημιουργία της Σχολής στους Δελφούς ουδέποτε υλοποιήθηκε. Δεν ξέρω αν τη
θέλουνε ή δεν τη θέλουνε… Αλλά πάντως δεν την κάνουνε. Κι αυτό είναι ένα
μεγάλο έγκλημα. Που το καταλογίζω σε όλους τους πολιτικούς. Εγώ για τον λόγο
αυτό μπήκα στην πολιτική με τον Καραμανλή.

Δεν έχουμε τίποτα σπουδαιότερο στα πολιτιστικά σαν παράδοση, σαν κληρονομιά
από το αρχαίο δράμα. Ένα πελώριο οικοδόμημα, πολιτικό, κοινωνικό, ποιητικό,
θρησκευτικό… Ένα δώρο που μας έχουν κάνει. Είναι σαν τα κειμήλια της γιαγιάς
σου, του παππού σου, των προγόνων σου… Έχουνε Ινστιτούτο Αρχαίου Δράματος οι
Ιταλοί στις Συρακούσες! Και δεν έχουν οι Έλληνες! Πρέπει η Σχολή αυτή να γίνει
οπωσδήποτε! Ας την αναλάβει ο Δήμος Αθηναίων. Ας την αναλάβει κάποιος ιδιώτης
που ξέρει από τέχνη».

INFO

«Βάτραχοι» στην Επίδαυρο την Παρασκευή και το Σάββατο στις 21.00. Εισιτήρια:
50, 40, 30, 20, 15, (φοιτητικό) 15 ευρώ. Προπώληση: καταστήματα Metropolis
(τηλ. 210 3830404, 210 4226542), X. Νάκας Ο.E. (Πανεπιστημίου 39, στοά
Πεσμαζόγλου, τηλ. 210 3221786) και http://www.ticketservices.gr (τηλ. 210 7234567).