Mοναξιά σε μαύρο φόντο

«Ο άνθρωπος», λέει ο Αρτούρ Νοζισιέλ, «έχει εφεύρει τις λέξεις για να μπορέσει να αποδεχτεί τον θάνατο. Χωρίς τον λόγο δεν θα μπορούσαμε να θρηνήσουμε». Στη φωτογραφία σκηνή από την παράστασή του «Αγώνας νέγρου και σκύλων»

«Το νεκρό σώμα ενός μαύρου εργάτη χάνεται στο εργοτάξιο μιας γαλλικής
κατασκευαστικής εταιρείας στην Αφρική. Οι ζωές των τεσσάρων προσώπων που
εμπλέκονται στην υπόθεση αλλάζουν αμετάκλητα. Χωρίς το νεκρό σώμα, οι
χαρακτήρες του Κολτές μένουν μετέωροι. Ένας άδειος τάφος δεν τους δίνει τη
δυνατότητα να θρηνήσουν όπως πρέπει. Το μόνο που τους απομένει είναι οι
λέξεις. Οι λέξεις που αναλαμβάνουν να καλύψουν το κενό….».

Ο Γάλλος σκηνοθέτης, αλλά και ηθοποιός και δάσκαλος Αρτούρ Νοζισιέλ,
μαθητής του Αντουάν Βιτέζ και στη Μόσχα του Ανατόλι Βασίλιεφ, επέλεξε το έργο
του συμπατριώτη του Μπερνάρ Μαρί Κολτές – από τους δημοφιλέστερους σύγχρονους
συγγραφείς τόσο στη Γαλλία όσο και στον υπόλοιπο κόσμο, που χάθηκε στα 41 του
από AIDS – «Αγώνας νέγρου και σκύλων».

Έργο που γράφηκε στην Αφρική το 1979 και πρωτοανέβηκε από τον Πατρίς Σερό το
1985 στο Παρίσι – στην Ελλάδα το πρωτοπαρουσίασε ο Γιώργος Λαζάνης στο «Θέατρο
Τέχνης της Οδού Φρυνίχου» τον χειμώνα 1995-96. Και το ανέβασε, συνυπογράφοντας
και τα σκηνικά και υπογράφοντας και τα κοστούμια, σε μια αμερικανογαλλική
παραγωγή του δικού του Θιάσου 41751/ Αρτούρ Νοζισιέλ, του CDDB / Θεάτρου του
Λοριάν (Εθνικού Δραματικού Κέντρου) με το οποίο συνεργάζεται από το 1996 και
του Θεάτρου «7Stages» της Ατλάντα όπου και δόθηκε το 2001 η πρεμιέρα της
παράστασης την οποία μόλις παίχτηκε και στο Φεστιβάλ της Αβινιόν μάς
παρουσιάζει – άλλη μια προσφορά – το Φεστιβάλ Αθηνών.

Στο έργο του Κολτές που καταπιάνεται με τα αισθήματα εξορίας και
μοναξιάς που προκαλούν οι πολιτισμικές και φυλετικές αντιθέσεις στην
αφρικανική ήπειρο, ένας άνδρας κάπου σε μια χώρα της Δυτικής Αφρικής διεισδύει
μυστηριωδώς, καθώς πέφτει το σκοτάδι, στο εργοτάξιο μιας γαλλικής
κατασκευαστικής εταιρείας για να ζητήσει το σώμα του νεκρού αδελφού του. Καθώς
το σώμα δεν βρίσκεται, η ζωή των τεσσάρων πρωταγωνιστών της ιστορίας αλλάζει
αμετάκλητα. Χωρίς το νεκρό σώμα, δεν θα μπορέσει να υπάρξει ειρήνη… Σ’ αυτό
το ασαφές τοπίο ο Κολτές, που ζούσε σε μια περιοχή του Παρισιού όπου κατοικούν
κυρίως μαύροι μετανάστες, ενσωματώνει το δικό του όνειρο για την Αφρική. Μια
Αφρική που του ασκούσε πάντα τεράστια γοητεία και κινητοποιούσε τη φαντασία
του.

Μνήμη Δίδυμων Πύργων

«Ανέβασα τον “Αγώνα νέγρου και σκύλων” – λέει ο Αρτούρ Νοζισιέλ – στην
Ατλάντα. Εκεί η γη είναι κόκκινη, η πόλη μαύρη και άσπρη, και σε διαρκή
προβληματισμό για τις φυλετικές διακρίσεις ήδη από την εποχή των ιστορικών
συγκρούσεων και των διασταυρούμενων πυρών. Μια πόλη στην κόψη του ξυραφιού,
κυνηγημένη από τους νεκρούς της. Μια πόλη όπου οι μνήμες δεν σβήνονται, ακόμη
κι όταν η εκταφή έχει γίνει. Από τον Εμφύλιο Πόλεμο στο Κίνημα για τα
Ανθρώπινα Δικαιώματα που έδωσε τέλος στις φυλετικές διακρίσεις – 70.000
Αφροαμερικανοί εξολοθρεύτηκαν σε διάστημα εβδομήντα ετών-, από τη Μάργκαρετ
Μίτσελ στον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, από το “Όσα παίρνει ο άνεμος” στο
“Deliverance”, την Κόκα-Κόλα και το CNN, αυτός ο τόπος εξακολουθεί να
παραπαίει και να αγωνίζεται. Δύο χρόνια μετά την πρεμιέρα, η ζωντανή μνήμη των
Δίδυμων Πύργων που κατέρρευσαν θάβοντας τόσους νεκρούς έκανε ακόμη πιο
επιτακτική την αναζήτηση του νεκρού σώματος, αυτού του σώματος που κάποιος
πρέπει να το θρηνήσει. Επιτακτική και για τους ηθοποιούς που συμμετέχουν στην
παράσταση και για το κοινό που την παρακολουθεί».

INFO

Στο «Πειραιώς 260» (τηλ. 210 3272000, http // www.hellenicfestival.gr)
Κυριακή, Δευτέρα και Τρίτη, στις 21.00. Στα αγγλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.
Εισιτήρια: 25, (φοιτητικό) 15 ευρώ.