MATIEΣ Φιλοπάππου

Το σπίτι μου βρίσκεται πολύ κοντά στον λόφο του Φιλοπάππου. Εκατό μέτρα. Το
σπίτι του Μίκη είναι σχεδόν μέσα στου Φιλοπάππου. Μια ανάσα. Και του
Κακογιάννη το χωρίζει ένας δρόμος. Και οι τρεις μας, μερικές φορές, παίρνουμε
τα πόδια μας και κάνουμε μια βόλτα, ώς τον Άγιο Δημήτρη τον Λουμπαρδιάρη. Αλλά
κάθε φορά που επιστρέφουμε στις βάσεις μας, είμαστε περίλυποι και
εξοργισμένοι.

Από τη μεριά που μπαίνω εγώ στον λόφο, δίπλα από ένα κατάστημα τουριστικών
ειδών, ιδιοκτησίας του υπουργείου Πολιτισμού, τα πάντα έχουν καταστραφεί. Τα
σκαλοπάτια, αίφνης, με λεπτούς κορμούς δέντρων, έχουν φύγει από τη θέση τους
κι έτσι, για ν’ ανεβεί κανείς ώς το πρώτο περιφερειακό μονοπάτι, ταλαιπωρείται
και κινδυνεύει να σπάσει κάνα πόδι. Γράφω, φωνάζω, διαμαρτύρομαι, αλλά κανενός
δεν ιδρώνει τ’ αυτί.

Χειρότερη είναι η κατάσταση μέσα στο δάσος. Τουλάχιστον 170, 180 δέντρα έχουν
ξεραθεί από την έλλειψη, έστω και στοιχειώδους, φροντίδας. Αλλά και ο
πεζόδρομος του Πικιώνη, που κάποτε μας έκανε υπερήφανους, έχει ξεχαρβαλωθεί.
Αιτία τα αυτοκίνητα, που πάνε κι έρχονται κατά δεκάδες, κάθε μέρα,
μεταφέροντας καλεσμένους σε γάμους και βαφτίσια.

Γύρω από τον λόφο και ώς κάτω στο Θησείο μένουν εκατοντάδες οικογένειες. Κάθε
τόσο ξεσηκώνονται για να προστατεύσουν το δάσος, γιατί πολλά έχουν ακουστεί,
για εισόδους, πόρτες, εισιτήρια κ.λπ. Ο Μίκης και ο Κακογιάννης, που έχουν
άμεση πρόσβαση σε υπουργούς και δημάρχους, λένε αυτά που παρατηρούν, αλλά το
αποτέλεσμα μηδέν.

Πού ανήκει, αλήθεια, το δάσος του Φιλοπάππου; Στον Δήμο, στο ΥΠΕΧΩΔΕ, στο
υπουργείο Γεωργίας, στην Υπερνομαρχία, στη Νομαρχία – πού; Κανείς δεν ξέρει!
Μερικές φορές, βλέπω διάφορα συνεργεία του δήμου να ανοίγουν χαντάκια, να
περνάνε υπόγεια καλώδια και σκέφτομαι ότι «αφεντικό», εδώ, είναι ο δήμος. Αλλά
δεν έχω δει καμιά κίνηση από μέρους του για να διορθωθούν οι ζημιές.

Πάντως, πρέπει να ξέρουμε ότι η Αθήνα μέρα με τη μέρα χάνει το «πράσινό» της.
Το ελάχιστο «πράσινό» της. Σε κάθε κάτοικο αντιστοιχούν μόνο 2 τετραγωνικά
μέτρα, ενώ πριν από 6 χρόνια αντιστοιχούσαν 2,58 τ.μ.! Καλύτερα είναι τα
πράγματα στη Θεσσαλονίκη: 3 μέτρα. Όσο δε για τις ευρωπαϊκές πόλεις, οι
σχετικοί – πρόσφατοι – πίνακες, σημειώνουν: Βόννη 35 τ.μ. ανά κάτοικο, Χάγη
και Άμστερνταμ 27, Ρότερνταμ 24, Βιέννη 20, Βαρσοβία 18, Βερολίνο 13, Ζυρίχη
10, Παρίσι 9,54, Λονδίνο και Ρώμη 9.

Φτου να μη βασκαθούμε!