ΓNΩMH Σαν τυπικός νταής

Κάθε γειτονιά έχει από έναν: έναν φωνακλά νταή τον οποίο κανείς δεν πρέπει να
εξοργίζει. Τον προσβάλλουν; Τραβάει μαχαίρι. Τον χαστουκίζουν; Βγάζει όπλο.
Μπουνιά; Βγάζει πολυβόλο. Όχι ότι ο νταής έχει εντελώς άδικο – κάποιος
πράγματι τον πείραξε. Αλλά η αντίδραση, τι αντίδραση! Δεν είναι ότι δεν τον
φοβούνται, αλλά κανείς δεν τον εκτιμά αληθινά. Αληθινά εκτιμάς τον ισχυρό που
δεν χρησιμοποιεί αμέσως τη δύναμή του. Δυστυχώς, οι ισραηλινές Ένοπλες
Δυνάμεις μοιάζουν για ακόμα μία φορά με τον νταή της γειτονιάς. Αιχμαλωτίστηκε
ένας στρατιώτης στη Λωρίδα της Γάζας; Θα πληρώσει ολόκληρη η Λωρίδα της Γάζας.
Σκοτώθηκαν οκτώ στρατιώτες και αιχμαλωτίστηκαν δύο άλλοι στον Λίβανο; Θα
πληρώσει ολόκληρος ο Λίβανος. Το Ισραήλ μιλάει μία και μοναδική γλώσσα: τη
γλώσσα της βίας.
Ο πόλεμος που κήρυξε ο ισραηλινός στρατός στον Λίβανο, και πριν από εκεί στη
Λωρίδα της Γάζας, δεν θα θεωρηθεί ποτέ ένας ακόμα «πόλεμος μη επιλογής». Ας
γλιτώσουμε τους ιστορικούς από αυτή τη συζήτηση. Αυτός είναι αναμφίβολα ένας
πόλεμος επιλογής. Ο ισραηλινός στρατός δέχθηκε δύο επώδυνα, ιδιαίτερα
εξευτελιστικά χτυπήματα, και την επαύριον κατέβηκε σε πόλεμο με σκοπό την
ανάκτηση της χαμένης αξιοπρέπειάς του, κάτι που στη δική μας πλευρά λέγεται
«ανάκτηση της αποτρεπτικής δύναμης».
Για ακόμα μια φορά, το Ισραήλ δεν κάνει κανέναν διαχωρισμό ανάμεσα σε έναν
δικαιολογημένο πόλεμο εναντίον της Χεζμπολάχ και έναν αδικαιολόγητο,
απερίσκεπτο πόλεμο εναντίον του λιβανικού έθνους. Το καμουφλάζ των πραγματικών
στόχων του πολέμου διαλύθηκε από τον ίδιο τον Ισραηλινό υπουργό Άμυνας Αμίρ
Πέρετζ: «Ο Νασράλα (ο αρχηγός της Χεζμπολάχ) θα τη φάει τόσο γερά, που δεν θα
ξεχάσει ποτέ το όνομα Αμίρ Πέρετζ», κόμπασε σαν τυπικός νταής. Τουλάχιστον
τώρα γνωρίζουμε ότι το Ισραήλ πήγε σε πόλεμο για να μην ξεχαστεί ποτέ το όνομα
Αμίρ Πέρετζ. Είναι ο πόλεμος για τη διαιώνιση του ονόματος Πέρετζ και την
απαλοιφή των αποτυχιών του ισραηλινού στρατιωτικού επιτελείου. Και στο διάολο
το κόστος.
Ο Γκίντεον Λέβι είναι αρθρογράφος της ισραηλινής εφημερίδας «Χααρέτζ».













