PIΠEΣ Aνομία

ΤΟΝ ίδιο ερασιτεχνισμό και την ίδια αυταρχική νοοτροπία που
χαρακτηρίζει τη στάση της σε όλα σχεδόν τα μεγάλα θέματα επέδειξε η κυβέρνηση
και στο ζήτημα του Ταμείου των υπαλλήλων της Εμπορικής.

ΣΤΗΝ προσπάθειά της να πουλήσει άρον άρον την Τράπεζα χωρίς τις
ενοχλητικές απαιτήσεις των εργαζομένων διάλεξε τον εύκολο δρόμο: να περικόψει
τα δικαιώματά τους και να τους βάλει με το ζόρι σε ένα Ταμείο με μεγαλύτερα
όρια ηλικίας που θα τους έδινε μάλιστα χαμηλότερες συντάξεις. Με το εφεύρημα
των «ρετιρέ» πίστευε ότι η – πρώτη της – ασφαλιστική μεταρρύθμιση θα περνούσε
χωρίς αναταράξεις.

ΑΔΙΚΩΣ διαμαρτύρονταν οι εργαζόμενοι ότι δεν μπορεί η κυβέρνηση με ένα
αποφασίζω και διατάσσω να περικόπτει κεκτημένα δικαιώματα. Όπως αδίκως
προειδοποιούσαν οι νομικοί ότι μια τέτοια ρύθμιση είναι παράνομη διότι έρχεται
σε αντίθεση με τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία των διαπραγματεύσεων.

ΤΕΛΙΚΩΣ χρειάστηκε να ασχοληθεί με την υπόθεση το Συμβούλιο της
Επικρατείας που με μια απόφαση-κόλαφο κατέστησε σαφές ότι σε ένα κράτος
δικαίου ουδείς δικαιούται να θέτει εαυτόν υπεράνω νόμων – ούτε ο υπουργός ούτε
η κυβέρνηση!

ΑΚΡΙΒΩΣ ό,τι είχε συμβεί δηλαδή με τον βασικό μέτοχο και την Ευρωπαϊκή
Επιτροπή, με τον νόμο για την ΕΠΟ και τη ΦΙΦΑ, ακόμα και με την απογραφή –
πάνω στην οποία στηρίχθηκε όλο το ιδεολόγημα του δήθεν νοικοκυρέματος – που
κατέληξε άδοξα αφού η ίδια η κυβέρνηση υιοθέτησε τελικώς τη μέθοδο ΠΑΣΟΚ
κατόπιν και σχετικής υποδείξεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

ΤΟ ενδιαφέρον είναι ότι για όλες αυτές τις γκάφες ουδείς είχε την
ευθιξία να παραιτηθεί. Προφανώς για να μπορούν να τις επαναλάβουν στο μέλλον!