ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Pεχάγκελ

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Θ. Γραμματικόπουλος, Παπαφλέσσα 7, Πύργος, γράφει:

«Συμμερίζομαι την αγωνία του προπονητή της εθνικής ποδοσφαίρου κ. Ρεχάγκελ για
τις δυσκολίες συγκρότησής της. Στις θέσεις-κλειδιά των ομάδων δεν αγωνίζονται
Έλληνες. Πολλές φορές, πέντε έως οκτώ και εννέα παίκτες στο πρωτάθλημα της A’
Εθνικής είναι λεγεωνάριοι, εγνωσμένης ή μη αξίας.

Το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα πρωταθλήματα των ευρωπαϊκών χωρών. Κατά συνέπεια,
δεν πρέπει να ονομάζονται εθνικά, αλλά των μισθοφόρων. Να λέμε π.χ. οι τάδε
μισθοφόροι-ποδοσφαιριστές ενίκησαν τους δείνα μισθοφόρους, οι ομάδες των
οποίων έχουν διάφορες επωνυμίες. Και δεν είναι μόνον αυτά. Στη χώρα μας οι
φίλαθλοι πιστεύουν ότι τα πρωταθλήματα είναι διαβλητά σε όλες τις κατηγορίες.
Δεν είναι μόνον οι διαφορετικές ώρες και ημέρες που διεξάγονται οι αγώνες για
οικονομικούς λόγους υπέρ της τηλεόρασης, αλλά και ο τρόπος που αγωνίζονται και
τα αποτελέσματα που προκύπτουν. Έτσι και τα αποτελέσματα των τυχερών
παιχνιδιών του ποδοσφαίρου γίνονται διαβλητά. Οι φίλαθλοι λένε: “παίξτε μπάλα
κι ας χάσετε”. Όμως την 29 αγωνιστική, σε όλες τις κατηγορίες, το άθλημα
διεσύρθη σε ορισμένους αγώνες».

Ο K. Παπανδρέου, Φαρραί Πατρών, γράφει:

«Ο Φράνσις Φουκογιάμα, στη διάθεση του οποίου είναι ο διεθνής Τύπος και τα
μίντια, ως ο περισσότερο γνώστης, τάχα, και σπουδαίος αναλυτής των οικονομικών
φαινομένων σε παγκόσμια κλίμακα, υποστηρίζει κατ’ επανάληψη και με έπαρση ότι
ο καπιταλισμός χάρη στο ότι λειτουργεί σε πλαίσια ελεύθερης αγοράς αποτελεί το
πλέον ιδανικό κοινωνικό σύστημα.

Φαίνεται ότι ο κύριος αυτός αγνοεί ή κάνει πως αγνοεί ότι ο καπιταλισμός,
εκτός του ότι είναι ένα σύστημα ανελέητης εκμετάλλευσης, ομολογουμένως
εκκολάπτει το αυγό του φιδιού από το οποίο γεννιέται το τέρας, ο μαύρος
φασισμός, του οποίου οι κρατούντες διασταυρώνουν τα όπλα πάνω από τα κεφάλια
των λαών, έχοντας ελεύθερο μόνο τον εαυτό τους, για να γίνει κάποια στιγμή
μπούμερανγκ για τους ίδιους.

Κρίμα όμως για σένα, κ. Φουκογιάμα, που ατύχησες, γιατί δεν γεννήθηκες την
εποχή του σκοταδιστικού Μεσαίωνα όταν δεν υπήρχε, όπως σήμερα, “καταιγισμός”
πληροφόρησης για να σε πίστευαν.

Αυτά στα λέει ένας απλός πολίτης της Ελλάδας, στην οποία γεννήθηκε η
φιλοσοφία, η Δημοκρατία και ο πολιτισμός».